Rus basını yakın zamanda Moskova'nın en yakın dostu olan ülkenin Türkiye ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile yakınlaştığını yazdı.

Rus basını yakın zamanda Moskova'nın en yakın dostu olan ülkenin Türkiye ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile yakınlaştığını yazdı.

X'ten Hermes'in Rus basınından aktardığı habere göre, Paşinyan'ın, Ermeni diasporasının ve içerideki odakların çok güçlü muhalefetine rağmen istikrar arayışında ve duygularla değil, jeopolitik gerçeklikle hareket etmeye çalıştığı açık.

2020’deki 44 günlük Karabağ savaşının ardından Ermenistan ciddi bir yol ayrımına geldi: geçmişteki kayıplara tutunmak mı, yoksa yeni bir yön mü çizmek? Nikol Paşinyan liderliğinde Erivan, artık eski ezberleri terk etmeye başladı. Bu süreç hem Ermenistan içinde hem diasporada sert tartışmalara yol açtı.

Paşinyan, Karabağ konusunda "ebedi mücadele" söylemini bırakıp, Azerbaycan'la barış anlaşması imzalamaya ve mevcut sınırları tanımaya istekli bir çizgiye geldi. Bu, Ermenistan siyasetinde radikal bir kırılma.

Ermenistan, Paşinyan döneminde Türkiye ile diplomatik ilişkilerin kurulmasını açıkça gündemine aldı. Bu adım, hem ekonomik izolasyonu kırma hem de bölgesel tansiyonu düşürme amacı taşıyor.

Paşinyan yönetimi, Rusya’ya olan geleneksel bağımlılığı sorguluyor. Moskova’nın Karabağ sonrası bölgeye ilgisini azaltması, Erivan’ı Fransa, İran, Hindistan ve AB gibi yeni aktörlerle ilişki arayışına itti. Türkiye ve Azerbaycan açısından bu gelişme, Rusya-Ermenistan hattının zayıflamasıyla oluşan boşluk üzerinden dikkatle izleniyor.

Paşinyan, toplumu yeniden savaşa sürüklemek yerine, iç reformlara, ekonomik toparlanmaya ve "kuşatma altındaki kale" psikolojisinden çıkmaya odaklanıyor. Bu da Azerbaycan’la yeni çatışmaların önünü kesebilecek stratejik bir yönelim olarak değerlendirilebilir.

Paşinyan’ın attığı adımlar, Türkiye ve Azerbaycan için çatışma yerine iş birliği zemini doğurabilecek nitelikte. Ancak içeride ve diasporada bu çizgiye karşı güçlü bir muhalefet var. Yine de Erivan’ın uzun vadede istikrar arayışında olduğu ve duygularla değil, jeopolitik gerçeklikle hareket etmeye çalıştığı açık. Bu da bölge dengeleri açısından yeni bir döneme işaret ediyor: silahla değil, sınırlar ve ilişkiler üzerinden tanımlanan bir Ermenistan.