Gazetemiz yazarlarından İdris Günaydın bu günkü yazısında Sadet Partisi’ni gündemine alarak önerilerde bulundu. “Boşuna, cihat cihat deyip, elinizdeki kadroyu yormayın. Çok patıranıp yırtınmaya gerek yok… Kaybedecek bir şeyiniz kalmadı. Kaybedeceğiniz kadar kaybettiniz.” Diyen Günaydın bakın sadet Partisi’ne hangi öneride bulundu? İşte o yazı…

Gazetemiz yazarlarından İdris Günaydın bu günkü yazısında Sadet Partisi’ni gündemine alarak önerilerde bulundu. “Boşuna, cihat cihat deyip, elinizdeki kadroyu yormayın. Çok patıranıp yırtınmaya gerek yok… Kaybedecek bir şeyiniz kalmadı. Kaybedeceğiniz kadar kaybettiniz.” Diyen Günaydın bakın sadet Partisi’ne hangi öneride bulundu? İşte o yazı…

Her insan hayatında bazen hata yapar. Sonra o hayatını sorgular da ya pişman olur ya tövbe eder. Neticede bir pişmanlık duymayan yok gibidir. Bu yanlışlıklar ya maddi ve ticari olur ya da manevi saiklerden… Yirmi dört yıl boyunca iktidarda kalan bir parti ve onun lideri için bu seçimler bir hezimet olması gerekirken, muhalefetin yaptığı ve reşit olamadığı siyaset yüzünden, kırdıkları potları hiç sorgulamamaları neticesinde anketlerin dili yine değişti. Muhalefet bir çocuğun bile yapmayacağı hatalarının bedeliyle malûl. Bunlardan biri de Saadet Partisi.

Aslında parti demeye binlerce şahit istiyor ya; öyle alışmış dilim. CHP’nin can suyu ile çakma vekilleri, yalan yanlış, iftira dolu hezeyanları, ne rahmetli Erbakan’ı anlayabilmiş, ne de yeni siyaset üretebilen kadroları, adeta vaktiyle Milli Görüş fikriyatından nemalanan bizleri hayrete düşürüyor.

Ya siyaset sahnesinden çekilin, madara olmayın ya da düzgün bir siyasi rotanız olsun. Milli Görüş tabirini bırakın. İslam deyin. Kanunlar müsait. Değilse ona zorlayın hükümeti. Kaybedecek bir şeyiniz kalmadı. Kaybedeceğiniz kadar kaybettiniz. Şunu düşünün; rahmetli Erbakan, siyasete atılıncaya kadar Türkiye’nin gelmiş geçmiş en popüler ilim adamı ve sanayicisi olduğu halde, Süleyman Demirel’in merkezde oturduğu siyaset koltuğunu elinden alamadı. Türkiye’de siyasetin ana fikriyatı rahmetli Özal ve Erdoğan sayesinde değişti. Muhafazakarlık merkeze oturdu. Sizin Erdoğan’ın elinden bunu almanız veya bu merkezi ele geçirmeniz iki yüz yılda bile gerçekleşmez. Hiç değilse siyaseti bırakın da kadro yetiştirin. İsterseniz size bir yol önerebilirim. Boşuna, cihat cihat deyip, elinizdeki kadroyu yormayın. Çok patıranıp yırtınmaya gerek yok. Son gülen iyi güler. Halk şunu çok iyi biliyor. İktidarın derdi halk ve dünya, muhalefetin derdi iktidar… Ne zaman muhalefetin derdi halk olursa o da bir gün gülebilir. Mahkeme kadıya mülk değildir.

SAADET PARTİSİ’NE YAKIŞAN Bence, geçmişte de bu hata yapıldı: CHP’ye şirin görünme siyaseti. Daha 1974’te Rahmetli Erbakan’ın MSP’si CHP ile koalisyon görüşmeleri yaparken bunu istemeyenlerin başında AP’liler geliyordu. CHP’nin iktidara geleceğinden değil, gelecek seçimde oy vermeyi düşündükleri MSP’nin kendilerini hayal kırıklığına uğratmasından. Çünkü, ilk seçimde çoğu AP’li Erbakan’ı samimi olup olmadığı konunda takibe almışlardı. Lakin ne oldu? MSP CHP ile koalisyon kurdu ve bir sonraki seçimde kendi oyunu yarı yarıya kaybetti. Belki yukarılarda liderler arasında muhabbet gırla ama halk aşağıda bunları takip ediyor.

Bir siyasi blok var; CHP ve DP…. CHP bloğunun yanına ülkücüler yakışmaz, muhafazakarlar yakışmaz, dindarlar yakışmaz… TİP yakışır, Vatan Partisi yakışır, DSP yakışır… Demokrat Parti’nin kendisi ve devamı olanlar milliyetçi olabilir, dindar olabilir, liberal olabilir… Hepsi Anadolu’nun has evlatları sayılır. CHP fikriyatının tarihi kökleri İttihat Terakkiye, Jön Türklere, kendisini İngiliz arabasına at yerine koşanlara, Allah’a söven, “yer şehit ister, asuman kurban; her zaman her tarafta kan kan kan…” diyen Tevfik Fikret’e, memleketi satıp, Rusya’ya kaçan ve orada, Moskova Radyosunda program yapıp. Stalin’e övgüler düzen Nazım Hikmet’e dayanır. Arada bazı LGBT’ciler de var ama söylemeye gerek yok. DP’nin kökeninde veya tarihinde de Plevne Kahramanı Gazi Osman Paşalar, Mehmet Akif’ler, Necip Fazıl’lar var. Memleket insanını çarıktan kurtarıp, ayakkabı ile tanıştıranlar var. Az veya çok Hakk’a hizmet eden iktidarlar var. Bugün için Saadet Partisi’nin, YRP’nin bu hükümetin yanında durması gerekir. Şunu dedirtmeli: Bu hükümet düşerse biz de yanında duranlara sarılırız. Nasıl olsa aralarında bir fark yok… TBMM’de, Yeni Yol diye bir grup kurmuşlar. Amaç millet değil iktidara sövmek… Siyasi iktidarı eleştirmek için bir tık yukarıya çıkabilmek. Üçünüz de otuz üçünüz de bir olsanız hikaye, vesselam.