İşin özeti şu:
• Türkiye, “çıkar-sat” stratejisini değil, “rafineri-geri dönüşüm-çevre” stratejisini benimsemeli.
• Türkiye’nin “rezerv sahibi konumdan, katma değer üreticisi konuma geçme fırsatı var”. Maden-rafineri-nihai ürün üretimi aynı ekosistemde, kapalı devre tesislerde tasarlanmalı.
• Güçlü döngüsel ekonomi politikasıyla ikincil kaynaklar devreye alınmalı. Özellikle mıknatıs alaşımları geliştirmeye yönelik Ar-Ge projeleriyle teknoloji bağımlılığı azaltılmalı.
• Türkiye, yılda 570 bin ton saflaştırma hedefine ulaşırsa, bu konuda, Avrupa başta olmak üzere, “yakın bölgenin başat aktörü” haline gelebilir.
Önerilen yol haritasına geçmeden önce, Türkiye’nin kendi rafinerisine sahip olma zorunluluğuyla birlikte anılan “geri dönüşüm” ve “çevre” ifadelerine de açıklık getirelim. NTE, Türkiye’nin yeşil ekonomiye geçiş sürecini de hızlandıracak özelliklere sahip; raporda buna da yer veriliyor, zaten önerilen yol haritasında bu konuda ilginç ayrıntılar da bulunuyor.