Bazı ülkeler turistlere açık olsa da vatandaşlıkta son derece katı davranıyor. Uzun ikamet ve ağır şartlar dikkat çekiyor. İşte o ülkeler...

Bazı ülkeler turistlere açık olsa da vatandaşlıkta son derece katı davranıyor. Uzun ikamet ve ağır şartlar dikkat çekiyor. İşte o ülkeler...

Pasaportların gücü ve elde edilebilirliği arasındaki uçurum, küresel eşitsizliğin en somut göstergelerinden biri haline geldi. Bazı devletler yatırım veya kısa süreli ikametle vatandaşlık verirken; bazıları kültürel dokusunu korumak, kaynaklarını paylaşmamak ya da siyasi yapısını muhafaza etmek adına süreci labirente çeviriyor. Peki, bir pasaportu dünyanın en nadide belgelerinden biri haline getiren o ülkeler hangileri? İşte bürokratik engelleri, katı ikamet şartları ve tavizsiz kurallarıyla vatandaşlık almanın adeta "imkansıza" yakın olduğu 15 ülke:

Vatikan: Dünyanın en özel statülü devleti; burada vatandaşlık sadece görev süresiyle sınırlı ve dini hiyerarşiye bağlı. Kuzey Kore: Dış dünyaya kapalı yapısıyla, bırakın vatandaşlığı, ülkeye girmek bile başlı başına bir mesele. Butan: "Milli Mutluluk" endeksini korumak adına hem turizmi hem de vatandaşlığı çok sıkı bir denetime tabi tutuyor. Katar: Muazzam ekonomik imkanlarını korumak için vatandaşlık şartlarını sadece çok özel kriterlere ve uzun yıllara bağlıyor. Birleşik Arap Emirlikleri (UAE): Altın Vize gibi kolaylıklar sağlasa da, tam vatandaşlık hakkı genellikle sadece yerel soydan gelenlere tanınıyor.

Kuveyt: Yabancıların vatandaşlığa geçişi için on yıllar süren bir bekleme listesi ve katı dini/kültürel şartlar mevcut. Suudi Arabistan: Soy bağına dayalı vatandaşlık politikasını çok sert uygulayan ülkelerden biri. Lihtenştayn: Avrupa’nın bu küçük prensliğinde vatandaş olabilmek için yaklaşık 30 yıl o topraklarda yaşamanız gerekebilir. İsviçre: Doğrudan demokrasiyle yönetilen bu ülkede vatandaşlık kararı sadece devletin değil, yaşadığınız mahalle sakinlerinin bile onayına tabi olabiliyor. San Marino: Dünyanın en eski cumhuriyetlerinden biri olarak, nüfus yapısını korumak için 30 yılı bulan ikamet şartları talep ediyor.

Monako: Zenginlerin uğrak noktası olsa da, burada vatandaşlık alabilmek için Prens’in doğrudan onayı veya çok uzun süreli yerleşiklik şart. Japonya: "Tek vatandaşlık" kuralında direten Japonya, entegrasyon ve dil konusunda tavizsiz bir tutum sergiliyor. Çin: Vatandaşlık yasaları oldukça katı; genellikle sadece soy bağı üzerinden ilerleyen, yabancılar için neredeyse kapalı bir sistem. Avusturya: Çifte vatandaşlığa karşı duruşu ve uzun süreli kesintisiz ikamet baskısıyla Avrupa’nın en zorlu duraklarından biri. Finlandiya: Dil yeterliliği ve kusursuz bir adli sicil başta olmak üzere, entegrasyonu en üst seviyede bekleyen bir sisteme sahip.