Güvenlik uzmanı ve eski asker Steve Balestrieri, Rusya’nın “dünyanın en iyisi” olarak tanıttığı T-90 ana muharebe tanklarının Ukrayna savaş alanında ağır kayıplar verdiğini ve beklentilerin çok altında kaldığını vurguladı.

Güvenlik uzmanı ve eski asker Steve Balestrieri, Rusya’nın “dünyanın en iyisi” olarak tanıttığı T-90 ana muharebe tanklarının Ukrayna savaş alanında ağır kayıplar verdiğini ve beklentilerin çok altında kaldığını vurguladı.

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, T-90 tankını defalarca “dünyanın en iyi tankı” olarak nitelendirmiş, hem Rus tankçıların hem de düşmanlarının bu görüşü paylaştığını iddia etmişti. Ancak Ukrayna’daki savaş tecrübesi, bu söylemin sahadaki gerçeklerle örtüşmediğini ortaya koydu.

T-90 serisinin en modern modeli olan T-90M “Proryv”, çok katmanlı yeni taret zırhı, Relikt patlayıcı reaktif zırhı, İHA karşıtı korumaları ve 1.130 beygir gücündeki motoruyla Rus ordusunun en yetenekli seri üretim tankı olarak öne çıkıyor. Dijital atış kontrol sistemi ve gelişmiş nişangâhlarıyla kâğıt üzerinde güçlü görünen bu platform, yaptırımlara rağmen üretimde tutuluyor.

Ancak uzmanlara göre teknik özellikler, savaş alanında hayatta kalmak için yeterli olmadı.

Açık kaynaklı Çatışma İstihbarat Ekibi (CIT) verilerine göre Rusya, 2022’den bu yana yüzlerce T-90M üretti. Nizhny Tagil’deki Uralvagonzavod tesisinde üretim hızının ciddi şekilde artırıldığı, yıllık 200–300 bandına ulaşıldığı tahmin ediliyor.

Buna karşın Institute for the Study of War ve açık kaynak izleme platformu Oryx verileri, T-90 kayıplarının üretimi yakaladığını hatta aştığını gösteriyor. Savaşın başından bu yana 200’ün üzerinde T-90 varyantının imha edildiği, hasar gördüğü ya da ele geçirildiği tahmin ediliyor.

Dikkat çeken bir başka unsur ise T-90M’lerin cephede giderek daha az görülmesi. Uzmanlara göre bu durum iki anlama gelebilir:

Rusya bu tankları büyük bir zırhlı karşı taarruz için saklıyor. Ya da ağır kayıplar nedeniyle ön hatta sürmekten kaçınıyor.

Bu belirsizlik, Moskova’nın uzun vadeli zırhlı harp stratejisine dair soru işaretlerini artırıyor.

Leopard 2A6 ve M1A2 Abrams gibi NATO tanklarıyla kıyaslandığında T-90M, daha düşük zırh korumasına sahip. Rus tasarımı; daha ucuz, daha hızlı üretilebilir ve bakım açısından daha basit olmasıyla öne çıkıyor. Bu yaklaşım, Sovyet döneminden miras kalan “seri üretimle dengeleme” doktrininin günümüzdeki yansıması olarak görülüyor. Ancak Ukrayna’da bu doktrin ağır kayıpları engelleyemedi.

Analize göre T-90’ların en büyük zafiyeti, Rus tank tasarımında onlarca yıldır bilinen bir kusurdan kaynaklanıyor. Otomatik yükleme sistemi nedeniyle mühimmat, taretin tabanında döner bir mekanizmada depolanıyor.

Bu yapı, dolaylı bir isabette bile mühimmatın zincirleme patlamasına yol açabiliyor. Sonuç ise Ukrayna’dan sıkça görülen görüntülerdeki gibi: Taretin gövdeden koparak metrelerce havaya fırlaması. Mürettebat için neredeyse kesin ölüm.

Batı tanklarında mühimmatın ayrı, zırhlı bölmelerde tutulması bu riski ciddi ölçüde azaltırken, T-90 dahil T-72 ve T-80 ailesinde bu temel sorun giderilmiş değil.

Steve Balestrieri’ye göre T-90 tankları, Ukrayna savaş alanında hızla “nesli tükenmekte olan bir tür” haline geliyor.

Yüksek teknoloji iddiasına rağmen, modern tanksavar silahları ve İHA’lar karşısında hayatta kalma oranları düşük kalıyor.

Analiz, Moskova’nın ağır zırhlı araçlara yatırımını sürdürse bile, mevcut tasarım anlayışı değişmediği sürece T-90’ların savaşın gidişatını değiştirmekte zorlanacağını ortaya koyuyor. Haber Kaynağı: National Security Journal - Steve Balestrieri