Savunma analisti Brandon J. Weichert, Çin’in çift kişilik J-20S savaş uçağını, klasik beşinci nesil platformlardan ayrılan ve ABD’ye karşı hava muharebesinin mantığını dönüştürebilecek bir adım olarak değerlendiriyor.

Savunma analisti Brandon J. Weichert, Çin’in çift kişilik J-20S savaş uçağını, klasik beşinci nesil platformlardan ayrılan ve ABD’ye karşı hava muharebesinin mantığını dönüştürebilecek bir adım olarak değerlendiriyor.

Weichert’e göre bu uçak, yalnızca bir avcı değil; aynı zamanda uçan bir komuta, sensör ve elektronik harp merkezi olarak tasarlandı.

Modern hava savaşı artık yalnızca hız ve manevra kabiliyetiyle kazanılmıyor. Ağ merkezli harp, sensör füzyonu, elektronik karıştırma, veri paylaşımı ve insansız sistemlerin eşgüdümü belirleyici hale geldi. J-20S’nin ikinci koltuğu tam da bu noktaya hizmet ediyor.

Ön koltukta pilot uçuş ve manevraya odaklanırken, arka koltuktaki görev subayı:

Sensör verilerini birleştiriyor, Elektronik harp faaliyetlerini yönetiyor, İnsansız hava aracı (İHA) sürülerini kontrol ediyor, Diğer uçaklar, gemiler ve erken uyarı platformlarıyla veri trafiğini koordine ediyor. Bu yapı, tek pilotun bilişsel yükünü azaltırken, gerçek zamanlı karar alma hızını ciddi biçimde artırıyor.

J-20S, Chengdu Aerospace Corporation tarafından geliştirilen J-20 “Mighty Dragon” ailesinin en radikal varyantı.

Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri (Çin Halk Kurtuluş Ordusu Hava Kuvvetleri) için bu uçak, beşinci neslin ötesine geçişte bir ara basamak olarak görülüyor.

Tek koltuklu J-20’lerde zaten bulunan gizlilik mimarisi korunurken: Gövde ön kısmı ikinci kokpit için yeniden tasarlandı, Denge için kuyruk yüzeyleri büyütüldü, Galyum nitrür (GaN) tabanlı, daha güçlü bir AESA radar için burun yapısı değiştirildi, Radar emici kaplamalar koyu ve düşük görünürlüklü hale getirildi, Sonuçta J-20S, klasik bir avcıdan çok “hava muharebe yöneticisi” kimliğine yaklaştı.

Weichert’e göre J-20S’nin asıl kritik rolü, “sadık kanat adamı” konseptiyle geliştirilen insansız hava araçlarını yönetmesi. Arka koltuktaki görev subayı:

Keşif İHA’larını ileri sensör olarak kullanabiliyor, Elektronik karıştırma dronlarını hedef bölgeye yönlendirebiliyor, Silahlı İHA’larla doygunluk saldırıları planlayabiliyor. Bu sayede J-20S, doğrudan çatışmaya girmeden AWACS, tanker uçakları ve hava savunma düğümleri gibi kritik hedefleri risk altına sokabilecek bir güç çarpanına dönüşüyor.

ABD Hava Kuvvetleri uzun süredir yüksek entegrasyonlu, çok katmanlı hava gücüne dayanıyor. Ancak Weichert’e göre J-20S, bu yapının zayıf noktalarını hedef alıyor:

Destek unsurlarının (AWACS, tanker) güvenliği, Veri akışına dayalı komuta-kontrol mimarisi, İHA’lara karşı henüz tam olgunlaşmamış savunma doktrinleri. Özellikle Tayvan Boğazı gibi dar ve yoğun tehdit ortamlarında, J-20S öncülüğünde yönetilen İHA sürüleri, hava üstünlüğü denkleminde ABD lehine olan varsayımları sorgulatabilir.

J-20S, tek başına “yenilmez” bir uçak değil. Ancak Weichert’e göre asıl tehlike burada değil. Tehlike, bu platformun:

Ağ merkezli savaşı merkezine alması, İnsanlı-insansız ekipleri tek bir beyin altında toplaması, Beşinci nesli, altıncı nesle geçiş mantığıyla yorumlaması.

Çin, J-20S ile “daha hızlı uçak” yarışına değil, “daha akıllı savaş” yarışına girdiğini gösteriyor. Bu da ABD açısından oyunun kurallarını sessizce ama kökten değiştirebilecek bir gelişme olarak görülüyor. Haber Kaynağı: The National Interest - Brandon J. Weichert