Modern dünyada bir devletin varlığı genellikle askeri gücüyle ölçülse de, bazı ülkeler bu kuralı yerle bir ediyor. Dev kışlaları veya profesyonel orduları olmadan varlıklarını sürdüren bu devletler; güvenliklerini ya sarsılmaz tarafsızlık politikalarına ya da küresel güçlerle yaptıkları savunma paktlarına borçlu. İşte bütçesini silahlara değil, refaha ayıran o ülkeler ve arkasındaki koruyucu güçler.

Modern dünyada bir devletin varlığı genellikle askeri gücüyle ölçülse de, bazı ülkeler bu kuralı yerle bir ediyor. Dev kışlaları veya profesyonel orduları olmadan varlıklarını sürdüren bu devletler; güvenliklerini ya sarsılmaz tarafsızlık politikalarına ya da küresel güçlerle yaptıkları savunma paktlarına borçlu. İşte bütçesini silahlara değil, refaha ayıran o ülkeler ve arkasındaki koruyucu güçler.

Küresel çapta savunma sanayi yatırımlarının ve askeri harcamaların rekor kırdığı 2026 yılında, bazı devletler tam tersi bir stratejiyle dikkatleri üzerine çekiyor. "Ordusu olmayan ülkeler" listesi, sadece küçük ada devletlerini değil, stratejik öneme sahip Avrupa ülkelerini de kapsıyor. Bu ülkelerin ortak özelliği, ulusal bütçelerinde "savaş gideri" kalemi bulundurmamaları ve sınır güvenliklerini uluslararası hukuk ile ikili savunma anlaşmalarıyla güvence altına almalarıdır.

AVRUPA: DEVLERİN KORUMASI ALTINDAKİ ÜLKELER Avrupa’nın ortasında yer alan bu küçük ama stratejik devletler, savunma yükünü komşularına devrederek barış içinde varlıklarını sürdürüyor. Andorra: Savunma sorumluluğu Fransa ve İspanya'nın omuzlarındadır. İzlanda: NATO üyesi olmasına rağmen ordusu yoktur; güvenliği ABD, Norveç ve Danimarka tarafından sağlanır. Monako: Savunma bütçesi ayırmaz, güvenliğini Fransa garanti eder. Lihtenştayn: Orduyu 1868'de lağvetti; İsviçre ve Avusturya ile güvenlik iş birliği içindedir. San Marino: Savunması İtalya’nın sorumluluğundadır. Vatikan: Resmi bir ordusu yoktur; sadece törensel amaçlı İsviçreli Muhafızlar bulunur.

KARAYİPLER VE OKYANUSYA: BÖLGESEL GÜVENLİK PAKTLARI Bu bölgelerdeki ada devletleri, ordularını dağıtarak güvenliklerini bölgesel sistemlere veya eski sömürge güçlerine emanet etmiş durumdadır. Kosta Rika: 1948’de orduyu tamamen kaldırdı. Güvenliği uzmanlaşmış polis birimleri ve ABD ile yapılan anlaşmalarla sağlar. Panama: 1994’ten bu yana ordusu yoktur; sadece paramiliter sınır birimleri bulunmaktadır. Grenada ve Dominika: Karayip Bölgesel Güvenlik Sistemi (RSS) üyeleridir; profesyonel orduları bulunmaz. Samoa ve Niue: Savunma sorumluluğu Yeni Zelanda tarafından üstlenilmiştir. Marshall Adaları ve Mikronezya: Anayasaları askeri müdahaleyi yasaklar, savunmalarını tamamen ABD sağlar. Nauru ve Solomon Adaları: Güvenlik ve polis eğitimi desteğini Avustralya’dan alırlar.

ÖZEL STATÜLÜ BÖLGELER VE ÖZERK YAPILAR Kendi yönetimleri olsa da dış savunmaları bağlı oldukları "anakara" tarafından yürütülen bölgeler: Grönland ve Faroe Adaları: Savunma Danimarka'nın sorumluluğundadır. Aruba ve Sint Maarten: Hollanda Krallığı tarafından korunurlar. Hong Kong ve Makao: Savunma ve dış politika Çin'in yetkisindedir. Porto Riko: Savunma bütünüyle ABD'ye aittir. Fransız Polinezyası ve Yeni Kaledonya: Savunmadan Fransa sorumludur. DÜNYANIN SİLAHSIZ DEVLETLERİ Andorra: Savunma, Fransa ve İspanya'nın sorumluluğundadır. İzlanda: Savunma, NATO (ABD, Norveç, Danimarka) sorumluluğundadır. Kosta Rika: Ordu 1948'de kaldırıldı; güvenlik polis birimleriyle sağlanır. Panama: Ordu 1990'da dağıtıldı, anayasayla tamamen kaldırıldı. Vatikan: Resmi bir ordusu yoktur; İsviçreli Muhafızlar törenseldir.