Han Yunus’ta hayat artık suyun peşinden sürüklenen bir bekleyişe dönüştü. Han Yunus sokaklarında ne musluk kaldı ne de düzenli bir hat. Gazze Şeridi’nin güneyinde yaşayan Filistinliler, günün büyük kısmını birkaç litre suya ulaşabilmek için kuyruklarda geçiriyor.

Han Yunus’ta hayat artık suyun peşinden sürüklenen bir bekleyişe dönüştü. Han Yunus sokaklarında ne musluk kaldı ne de düzenli bir hat. Gazze Şeridi’nin güneyinde yaşayan Filistinliler, günün büyük kısmını birkaç litre suya ulaşabilmek için kuyruklarda geçiriyor.

İsrail saldırılarıyla yerle bir olan altyapı, sadece binaları değil, hayatın en temel damarını da kopardı.

Borular parçalandı, depolar çöktü, kuyular kullanılamaz hale geldi. Şimdi umut, zaman zaman bölgeye ulaşabilen su tankerlerinin getirdiği sınırlı miktardaki suya bağlı.

Tankerlerin etrafında oluşan kalabalık, bir ihtiyaçtan çok bir çaresizliğin fotoğrafı gibi.

Kadınlar, çocuklar ve yaşlılar, ellerinde bidonlarla saatler süren bekleyişin ardından alabildikleri kadar suyu doldurup çadırlarına taşıyor.

Güneşin altında ağırlaşan bidonlar, sadece suyu değil, aynı zamanda bir gün daha hayatta kalabilmenin yükünü de taşıyor.

Her damla, içmek için mi kullanılacak, yoksa temizlik için mi saklanacak sorusu ise her hanede yeniden soruluyor.

Uzmanlar, bölgede derinleşen su krizinin yalnızca bugünü değil, yarını da tehdit ettiğine dikkat çekiyor.

Temiz suya erişimin sınırlı olması, salgın hastalık riskini artırırken, zaten zor koşullarda yaşam mücadelesi veren siviller için tabloyu daha da ağırlaştırıyor.

Han Yunus’ta artık su, sadece bir ihtiyaç değil; hayatta kalmanın en kırılgan çizgisi.

Her bidon, o çizginin biraz daha ileri taşınabilmesi için verilen sessiz bir mücadelenin sembolü.