Küflü bir ekmekle karşılaşıldığında çoğu kişi bu yönteme başvuruyor. Ancak uzmanlar, görünenle sınırlı kalınmaması gerektiğini söylüyor. Güvenli yöntem değil çünkü asıl risk gözle fark edilmeyen kısımda olabilir.

Küflü bir ekmekle karşılaşıldığında çoğu kişi bu yönteme başvuruyor. Ancak uzmanlar, görünenle sınırlı kalınmaması gerektiğini söylüyor. Güvenli yöntem değil çünkü asıl risk gözle fark edilmeyen kısımda olabilir.

Küflü bir ekmekle karşılaşıldığında çoğu kişi aynı yönteme başvuruyor. Ancak uzmanlar, görünenle sınırlı kalınmaması gerektiğini söylüyor. Çünkü asıl risk gözle fark edilmeyen kısımda olabilir.

Gıda güvenliği otoriteleri bu konuda oldukça net. ABD Tarım Bakanlığı’na (USDA) göre, küflü ekmek kesinlikle tüketilmemeli ve tamamen atılmalı. Çünkü küf sadece yüzeyde değil, gözle görülmeyen kök benzeri yapılarla (hifler) ekmeğin içine kadar ilerleyebilir. Gıda mikrobiyolojisi alanında çalışan uzmanlar, özellikle yumuşak ve nemli gıdalarda küfün hızla yayıldığını vurguluyor. Bu nedenle sadece üst kısmı temizlemek, riski ortadan kaldırmıyor.

Uzmanlara göre küf oluştuğunda Küf sporları havaya ve gıdanın içine yayılır. Sadece görünen kısmı değil, tüm ekmek kontamine olabilir. Bazı küf türleri mikotoksin adı verilen zararlı maddeler üretebilir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ve Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi (EFSA), mikotoksinlerin uzun vadede bağışıklık sistemi ve karaciğer üzerinde olumsuz etkiler yaratabileceğini belirtiyor.

Ekmek gibi yumuşak gıdalar, küf için ideal ortam oluşturur. Nemli yapı küfün hızlı yayımlasına neden olur. Aynı zamanda gözenekli yapı sporların içeriye hızla ilerlemesine sebep olur. Kesilerek temizlenmesi ise yeterli koruma sağlamaz. Uzmanlara göre sert gıdalarda yüzey temizliği kısmen işe yarayabilirken, ekmekte bu yöntem güvenli değildir.