Prostat kanseri yönetimi, cerrahi ve radyoterapinin ötesine geçerek tümörün "metabolik bağımlılıklarını" hedefleyen yeni bir döneme evriliyor. 2025 ve 2026 yıllarında yayımlanan kapsamlı analizler, Metformin'in prostat dokusunda tıpkı yoğun bir fiziksel egzersiz gibi AMP-aktive protein kinaz (AMPK) enzimini uyardığını gösteriyor. Bu "egzersiz taklitçiliği" (exercise mimetic), kanser hücrelerinin enerji açlığı çekmesine neden olurken nüks riskini de azaltma potansiyeli taşıyor.
Egzersiz ve Metformin, hücresel düzeyde ortak bir dili konuşur. Her iki uyaran da hücrenin ATP/AMP oranını değiştirerek hayati bir metabolik şalteri tetikler. Prostat kanseri hücrelerinde bu durum, kontrolsüz büyümenin ana motoru olan protein sentezinin durdurulması anlamına gelir.
Son dönemde yapılan kohort çalışmaları ve faz analizleri, Metformin kullanan prostat kanseri hastalarında biyokimyasal nüks oranlarının (PSA artışı) daha düşük olduğunu işaret etmektedir.