İran merkezli gerilimlerin had safhaya çıktığı sınır hattındaki gerilimler zaman zaman yükselmeye devam ediyor... Bölgede kritik bir kavşak olan Ankara'nın durumu ise daha da önem arz ediyor...

İran merkezli gerilimin büyüttüğü yeni güvenlik tablosunda, Türkiye artık yalnızca sınır hattındaki risklerle değil; Irak, Hürmüz, Doğu Akdeniz ve NATO savunma zincirinin aynı anda kesiştiği çok katmanlı bir baskıyla karşı karşıya. Füze tehdidinden enerji koridorlarına, su altyapısından lojistik hatlara uzanan yeni savaş mimarisi, Ankara’yı bölgesel denklemin en hassas başkentine dönüştürüyor.

İran merkezli gerilimin büyümesiyle birlikte ortaya çıkan tablo, Türkiye’nin karşı karşıya olduğu risklerin yalnızca sınır güvenliği, enerji fiyatları ya da komşu coğrafyalardaki istikrarsızlıkla sınırlı olmadığını gösteriyor. Güvenlik çevrelerinde giderek daha sık dillendirilen değerlendirmelere göre, yeni dönem Türkiye’yi çatışmaların uzağında duran bir ülke konumundan çıkararak askeri, siyasi ve teknik sonuçların kesiştiği kritik bir eşik noktasına taşıyor. Stratejik analizler, İran’a yönelik baskının artmasıyla birlikte Türkiye’nin önündeki asıl risk alanının da giderek daha görünür hale geldiğine işaret ediyor. Nitekim, NATO’nun Mart ayındaki değerlendirmesi de İran’dan Türkiye’ye yönelebilecek balistik tehditlerin yalnızca bölgesel bir güvenlik başlığı değil, doğrudan ittifak düzeyinde ele alındığını gösteriyor.

Analizlerde, Kürecik’teki erken uyarı radarının NATO’nun genişleyen füze savunma mimarisindeki yerine özel vurgu yapılırken, Türkiye’nin sadece ittifakın güneydoğu kanadındaki bir müttefik değil, aynı zamanda balistik tehdidin izlendiği ve karşılandığı ön cephe hatlarından biri haline geldiğine işaret ediliyor. Uzmanlara göre bu durum, Ankara’nın yalnızca diplomatik pozisyon alan bir başkent değil, sahadaki askeri karar zincirine doğrudan temas eden bir merkez olarak öne çıkmasına yol açıyor. ANKA Enstitüsü’nün son 'Anka Panoraması’nda yer alan değerlendirmeler de asimetrik dönüşümün sahadaki karşılığını gösteriyor. Raporda, savaşın artık yalnızca şehirleri, üsleri ya da askeri birlikleri değil, doğrudan sistemleri hedef aldığı vurgulanıyor. “Körfezde Asimetrik Su Savaşı ve Potansiyel Sonuçları” başlıklı analizde, Körfez ülkelerinde su altyapısının hayati kırılganlık noktalarından biri haline geldiğine dikkat çekilirken, enerji tesisleriyle su arıtma altyapısının iç içe geçmiş yapısının yeni nesil çatışmalarda çok daha büyük sonuçlar doğurabileceği belirtiliyor.

STRASAM Direktörü Emekli Hava Tuğgeneral Hüseyin Fazla ise, Türkiye, bir yandan NATO’nun erken uyarı ve savunma mimarisine entegre bir ülke olarak öne çıktığını, diğer yandan da İran, Irak, Suriye ve Doğu Akdeniz hattında büyüyen çok katmanlı kriz kuşağının tam ortasında bulunduğunu belirtirken; "Bu tablo, Türkiye’yi yalnızca coğrafi olarak yakın bir ülke haline getirmiyor; aynı zamanda askeri planlama, lojistik devamlılık, bölgesel caydırıcılık ve siyasi denge bakımından da kritik bir eşik ülkeye dönüştürüyor. Ankara açısından asıl soru, krizin Türkiye’yi etkileyip etkilemeyeceği değil, bu genişleyen savaş mimarisinin Türkiye’yi hangi düzeyde içine çekeceği" diyor. haberglobal'e göre, öte yandan yapılan son stratejik analizlerde Irak halkasındaki son denkleme de dikkat çekiliyor. Sahadan gelen veriler, Irak’ın artık savaşın uzaktan izleyen pasif coğrafyası olmadığını, baskının yayıldığı ve sertleştiği tampon alanlardan birine dönüştüğünü gösteriyor. Uluslararası İlişkiler Uzmanı Prof. Dr. Hasan Köni ise mevcut tabloyu yorumlarken, "Irak’ın kuzeyi, Türkiye bakımından sadece komşu bir coğrafya değil; sınır güvenliği, terörle mücadele, enerji taşımacılığı ve yeni bölgesel ticaret hatları açısından doğrudan ulusal güvenlik alanının içinde yer alıyor” ifadelerini kullanıyor.