Japonya'nın Nishi-Awa bölgesindeki çiftçiler, yaklaşık 400 yıldır dağ yamaçlarını düzleştirmeden tarım yapmayı sürdürüyor. Karadeniz bölgesini anımsatan 40 dereceye ulaşan eğimli arazilerde uygulanan geleneksel yöntem sayesinde hem toprak kaybı önleniyor hem de tarımsal üretim devam ediyor.

Bölgedeki çiftçiler, çevredeki çayırlardan topladıkları uzun yabani otları kurutup küçük parçalara ayırıyor.

Ardından bu kurumuş otları tarlaların üzerine sererek toprağın yağmurla aşağı kaymasını önlüyor, nemi koruyor ve yabancı otların büyümesini azaltıyor.

Nishi-Awa'da kullanılan ot örtüsü yalnızca erozyonu azaltmıyor. Kuruyan bitkiler zamanla organik maddeye dönüşerek toprağı besliyor, suyun buharlaşmasını yavaşlatıyor ve kurak dönemlerde bitkilerin daha uzun süre nemden yararlanmasını sağlıyor.

Çiftçiler ayrıca şiddetli yağmurlardan sonra aşağı kayan toprağı geleneksel el aletleriyle yeniden yukarı taşıyarak tarlaların verimini koruyor.

Bu yöntem sayesinde karabuğday, patates, darı ve çeşitli sebzeler gibi ürünler, dağ yamaçlarında herhangi bir teraslama yapılmadan yetiştirilebiliyor. Bölgenin tarım sistemi, yüzyıllardır aynı temel prensiplerle nesilden nesile aktarılıyor.

Nishi-Awa'nın eğimli tarım sistemi, yaklaşık dört asırdır dağ köylerinin yaşamını sürdürebilmesini sağlıyor. Araziyi doğal yapısıyla kullanmayı esas alan bu yöntem, hem biyolojik çeşitliliğin korunmasına katkı sunuyor hem de dağlık bölgelerde sürdürülebilir tarımın başarılı örneklerinden biri olarak gösteriliyor.

FAO da bu nedenle sistemi 2018 yılında dünyanın korunması gereken önemli tarımsal mirasları arasına dahil etti.