Yol kenarlarına çizilen beyaz şeritler bugün dünyanın her yerinde kullanılan sıradan bir ayrıntı gibi görünse de, uygulamaya konulduğu ilk günden bugüne milyonlarca hayat kurtardı. İlk kez 1950'li yıllarda ABD'de uygulanmaya başlayan bu sistem, özellikle gece ve kötü hava koşullarında sürücülerin imdadına yetişiyor ve yolu güvenli şekilde takip etmesine yardımcı olarak trafik kazalarının azalmasında önemli rol oynuyor.

Bu fikrin arkasındaki isim ise kimya mühendisi ve mucit John Van Nostrand Dorr'du. Dorr, eşiyle yaptığı yolculuklarda karşıdan gelen araçların farlarının sürücüleri yolun dışına ittiğini fark etti.

Çözüm olarak da orta şeridin yanı sıra yolun dış kenarına beyaz çizgiler eklenmesini önerdi. İlk başta yetkililer bu fikre sıcak bakmasa da yapılan denemeler dikkat çekici sonuçlar ortaya koydu.

Connecticut ve New York'ta yapılan pilot uygulamalarda yol kenarı çizgilerinin bulunduğu güzergahlarda sürücülerin şerit ortasında daha düzenli ilerlediği görüldü. Özellikle "Death Valley" olarak bilinen tehlikeli bir yol kesiminde, beyaz çizgilerin uygulanmasının ardından yedi aylık dönemde kaza sayısı 102'den 46'ya, yaralanma sayısı ise 49'dan 27'ye düştü. Benzer çalışmalar Ohio'da da ölüm ve yaralanmalı kazalarda üçte birin üzerinde azalma olduğunu gösterdi.

Başlangıçta maliyet ve sürücüleri şaşırtacağı gibi gerekçelerle eleştirilen uygulama, olumlu sonuçların ardından hızla yaygınlaştı. Sürücülerden gelen yoğun destek sayesinde yol kenarı çizgileri kısa süre içinde ABD genelindeki karayollarının standart bir parçası haline geldi.

Aradan geçen onlarca yılda yol kenarı çizgileri dünyanın birçok ülkesinde standart yol güvenliği uygulamaları arasına girdi. Uzmanlar, bu basit görsel rehberin özellikle gece sürüşlerinde, yağışlı havalarda ve görüş mesafesinin düştüğü koşullarda sürücülerin yolu daha güvenli takip etmesine yardımcı olduğunu belirtiyor

Bu nedenle beyaz yol kenarı çizgileri, modern trafik güvenliğinin en etkili ve en düşük maliyetli yeniliklerinden biri olarak gösteriliyor.