Science dergisinde yayımlanan araştırmaya göre Güney Amerika’da dünyanın en yüksek noktasında, 7 bin metre yükseklikte yaşayabilen bir memeli türü keşfedildi. Bilim insanları, And Dağları'nda yaşayan And yaprak faresinin şimdiye kadar kaydedilen en yüksek rakımda yaşamını sürdüren memeli olduğunu açıkladı.

Şili, Kanada ve ABD'den araştırmacıların ortak çalışmasıyla gerçekleştirilen proje, ABD Ulusal Bilim Vakfı ile National Geographic Society'nin desteğiyle yürütüldü.

Araştırmacılar, bu yükseklikte sıcaklığın sık sık sıfırın altına düştüğünü ve oksijen seviyesinin deniz seviyesindekinin yarısından daha az olduğunu belirtti. Daha önce bu kadar zorlu koşulların herhangi bir memelinin uzun süre yaşayabileceği sınırların ötesinde olduğu düşünülüyordu. Ancak And yaprak faresi, güçlü fizyolojik yapısıyla bu görüşü değiştirdi.

Çalışmaya göre zirvede yaşayan fareler, daha düşük rakımlardaki akrabalarına kıyasla oksijeni daha verimli kullanabiliyor. Artan mitokondriyal aktivite ve sürekli ısı üretimi sayesinde, oksijenin son derece az olduğu ortamda bile vücut sıcaklıklarını koruyabiliyorlar. Bilim insanları, bu özelliklerin hayvanın aşırı soğuğa karşı dayanıklılığında önemli rol oynadığını ifade etti.

Genetik incelemeler, And yaprak faresinin yüksek rakıma uyum sağlamak için birçok dağ hayvanında görülen hemoglobin değişiklikleri yerine farklı bir yol izlediğini gösterdi. Türün, uzun zincirli yağ asitlerini metabolize eden genlerdeki varyasyonlar sayesinde düşük oksijen koşullarında daha verimli enerji ve ısı üretebildiği belirlendi.

Araştırmada ayrıca, volkanik topraklarda yetişen toksik bitkiler ve likenlerle beslenebilmesini sağlayan detoksifikasyonla ilişkili genetik uyumların da bulunduğu tespit edildi. Araştırmanın yazarlarından biyolog Jay Storz, bu olağanüstü uyum mekanizmalarının oksijen yetersizliğiyle seyreden kalp ve solunum sistemi hastalıklarının daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayabileceğini belirtti.

Bilim insanlarına göre And yaprak faresinin keşfi, memelilerin yaşam sınırlarına ilişkin mevcut bilgileri yeniden şekillendirirken, doğadaki canlıların zorlu çevre koşullarına uyum kapasitesine dair önemli ipuçları sunuyor.