Mineçiçeğigiller familyasının örnek bitkisidir. 60-100 cm. kadar boylanabilen, çokyıllık dayanıklı otsu bitkidir. Dört köşe kesitli, koyu yeşil renkli ve tüylü gövdesi, bitkinin tepesine doğru dallara ayrılır.

Tüylü ve parlak koyu renkli, kenarları derin dişli ve sapsız yaprakları, uzamış meşe yaprağına benzer. Yaz ortasında başak ya da şemsiye biçimi oluşturarak açmaya başlayan, küçük çiçekleri eflatun, mavi ve kimi zaman da alacalı renklerde olur. Çiçeğin ortası, beyaz ve siyah görünüşüyle küçük gözlere benzer. Olgunlaşan çiçekleri tek tohumlu sert meyveler verir. Döktüğü tohumlarıyla çoğalır.

Anayurdu bilinmemekte ama dünyanın birçok yerinde olduğu gibi ülkemizde de yetişmektedir. Marmara, Karadeniz, Ege, İç Anadolu bölgelerinde yetişir.

Mine çiçeğinin tüm topraküstü kesimleri bitki çiçek açmadan önce yaz ortasında toplanır. Gölge, kuru ve havadar yerde olabildiğince çabuk kurutulur.

Mine çiçeği, verbalin adı verilen acı tatlı glikozitler, uçucu yağ, yapışkan bitki sıvısı ve tanen içerir. Bazı yerlerde bitkinin yaprakları yemeklere, çiğ olarak salatalara katılır.

Faydaları: Sindirimi kolaylaştırır, peklik verir. Soğuk algınlıklarının atlatılmasında etkili olur. Balgamı söktürür.

Gerginlik ve stresleri azaltarak yatıştırıcı etki yapar, isteri nöbetlerinin kolayca atlatılmasında etkilidir.

Kadınlarda aybaşı durumunu düzene sokar, ağrıları hafifletir. Safra kesesi ve sarılık hastalığında yangıları azaltır. Diş çürümesi ve diş eti hastalıklarında gargara olarak kullanılır.

Çay: 1-3 tatlı kaşığı kurutulmuş bitki alınıp üzerine 1 bardak kaynar su dökülür. 10-15 dakika bu şekilde demlendirilerek elde edilen çay, günde üç kez birer bardak olarak içilir. Uykusuzluk durumunda yatmadan önce bir bardak alınır. Aksi durumda bir hekime başvurmayı unutmayınız.