Biri esneyince neden esneriz sorusu cevabını buluyor...

Toplu bir taşımada, toplantıda veya evde otururken yanınızdaki birinin esnediğini gördüğünüz an aniden kendinizin de esnediğini fark ettiniz mi? Çoğu zaman basit bir tesadüf gibi görünen bu durumun arkasında aslında beynimizin şaşırtıcı bir mekanizması yatıyor.

Psikoloji bilimi, başkasının esnemesini gördükten saniyeler sonra gelen bu tepkiyi "davranışsal bulaşma" olarak tanımlıyor.

Davranışsal bulaşma; bir başkasında gözlemlediğimiz bir eylemin, beynimiz tarafından otomatik olarak işlenip taklit edilmesi durumudur.

Üstelik bu durum sadece esnemeyle sınırlı değil; kahkaha atmak, biri kollarını kavuşturduğunda farkında olmadan aynısını yapmak veya sessiz bir ortamda ses tonunu düşürmek de bu refleksin parçaları arasında yer alıyor.

Esneme eylemi; birini esnerken gördüğümüzde, duyduğumuzda hatta sadece esneyen birini hayal ettiğimizde bile tetiklenebiliyor.

Tamamen iradesiz gelişse de beyin çevredeki sosyal sinyalleri kesintisiz bir şekilde taramaya devam ediyor.

Uzmanlar, bulaşıcı esnemenin sosyal duyarlılık ve empati yeteneğiyle ilişkili olabileceğini belirtiyor.

Ancak bir başkası esnediğinde esnememek sanıldığı gibi "empatisiz" olunduğu anlamına gelmiyor. Bu tepki; o anki dikkat seviyenize, yorgunluk durumunuza ve karşınızdaki kişiyle olan bağınıza göre değişiklik gösteriyor. Özellikle vücudun zaten yorgun olduğu, uykusuzluk çekildiği veya enerjinin düştüğü anlarda beyin bu görsel uyaranı bir "tetikleyici" olarak kullanıyor.

Özetle; başkasının esnemesiyle esnemek basit bir taklit değil, insan zihninin çevresiyle ne kadar derin bir bağ kurduğunun en somut kanıtlarından biridir