Northwestern Üniversitesi mühendislerinin geliştirdiği Phantom Twist, gövdesini yüksek hızda döndürerek havada belirgin bir siluet oluşturmasını engelliyor. Hareket bulanıklığından yararlanan prototipin, araştırmacıların ölçümüne göre geleneksel dört pervaneli dronlardan yaklaşık 10 kat daha az görünür olduğu belirtiliyor.

Havada uçarken gövdesi yerine hafif bir bulanıklık görülen Phantom Twist, dronların fark edilmesini zorlaştırmak için hız ve insanın görsel algısından yararlanıyor. ABD’deki Northwestern Üniversitesi’nde geliştirilen prototip, yansıtıcı yüzeyler veya kamuflaj uygulamaları yerine gövdesinin dönüş hareketiyle görünürlüğünü azaltıyor.

Saniyede 25 kez dönen dron, gözün hareketli nesnelerdeki ayrıntıları seçmekte zorlanmasına yol açan hareket bulanıklığı etkisini kullanıyor. Böylece keskin hatlara sahip bir gövde yerine, arka planla iç içe geçen bulanık bir görüntü oluşuyor.

Phantom Twist’in tasarımında tek motor ve tek pervane bulunuyor. Pervane bir yöne dönerken gövde ters yönde hareket ediyor. Geleneksel dronlardan farklı olarak gövdenin de hızla dönmesi, aracın dış hatlarının gözle ayırt edilmesini güçleştiriyor.

Bu etkinin temelinde, insanın görme sisteminin görüntüyü belirli bir zaman aralığında toplaması bulunuyor. Hızlı hareket eden parçaların farklı konumları görsel olarak birleştiğinde kenarlar bulanıklaşıyor. Araştırmacıların geliştirdiği algısal ölçüm sisteminde prototipin, geleneksel dört pervaneli bir drona kıyasla yaklaşık 10 kat daha az görünür olduğu belirtiliyor.

Görünürlüğün azaltılmasında yalnızca dönüş hızı etkili olmuyor. Motor, batarya, devre kartı, pervane ve denge ağırlığı farklı yükseklik ve açılarda, aralarında boşluk kalacak biçimde yerleştiriliyor.

Bu düzen, dönüş sırasında parçaların üst üste gelerek belirgin bir siluet oluşturmasını önlemeyi amaçlıyor. Bileşenlerin hareketi arka plan görüntüsüyle görsel olarak birleşerek dronun ayrı bir nesne olarak algılanmasını zorlaştırıyor.

Araştırma ekibi, prototipin geliştirilmesinde bilgisayar modelleri ve yapay zekâdan da yararlandı. Bileşenlerin konumları değiştirilerek yaklaşık 20 bin farklı tasarım oluşturuldu. Her seçenekte hem uçuş kararlılığının korunması hem de görünürlüğün azaltılması hedeflendi.

Tasarımların dönüş sırasında nasıl görüneceği; gökyüzü, ağaçlar ve binaların da bulunduğu 100 farklı gerçek dünya arka planı üzerinde simüle edildi. İnsan görme sistemini yaklaşık olarak taklit eden bir algı modeliyle her tasarıma görünürlük puanı verildi.

En düşük görünürlük puanını alan 500 tasarım, yeniden optimizasyon sürecine alındı. Uçuş için gerekli mühendislik koşulları korunarak bileşenlerin konumları tekrar düzenlendi. Bilgisayar ortamında başarılı bulunan seçeneklerden biri fiziksel prototipe dönüştürüldü.

Phantom Twist’in görsel olarak fark edilmesi zorlaşsa da çalışırken çıkardığı yüksek ses, varlığını belli ediyor.

Araştırmacılar, sonraki aşamalarda daha şeffaf malzemelerle görünürlüğü azaltmayı ve daha sessiz tahrik sistemleriyle ses sorununu hafifletmeyi hedefliyor.