Kalıcı ucuzluk için nasıl bir sistem kurulmalı?
Ekonomist Necmettin Batırel: Sistemin yıllardır kemikleşmiş olan yapısını tamamen yıkmak ve vatandaşa kalıcı bir ucuzluk sağlamak için tarladan markete kadar olan tüm lojistik, akaryakıt ve komisyoncu maliyetlerinin yapısal olarak denetlenmesi ve kamu düzeninin kurularak aracıların tamamen ortadan kaldırılması gerekiyor.
Bunun için Ticaret Bakanlığı ve Tarım Bakanlığı ortaklığıyla ulusal bir e-ticaret ve lojistik ağı kurulmalı. Çiftçi ürününü daha tarladayken bu sisteme girmeli, belediyeler ve büyük market zincirleri doğrudan bu sistem üzerinden alım yapmalı. Küçük üreticilerin tek başına lojistik gücü olamaz. Çiftçiler zorunlu veya yüksek teşvikli kooperatifler çatısı altında birleştirilmelidir. Ürünün tasnifi, paketlenmesi ve nakliyesi bireysel değil, kooperatif eliyle tek merkezden yapılmalıdır.
Devlet veya büyükşehir belediyeleri, ana tarım havzalarından büyük tüketim merkezlerine, yani metropollere, ücretsiz veya sübvansiyonlu lojistik hatları; nakliye filoları ve soğuk hava tertibatlı tren vagonları kurmalıdır.
Sadece tarlayı sürerken değil, ürünün kooperatif toplama merkezine taşınmasında kullanılan lojistik araçlarına da ÖTV ve KDV’den arındırılmış akaryakıt sağlanmalı. Nakliye maliyeti düşmeden raf fiyatı düşemez.
Hal sistemi nasıl değiştirilmeli?
Ekonomist Necmettin Batırel: Mevcut hal sistemi, fiyatın speküle edildiği ve komisyoncuların kâr koyduğu bir yer olmaktan çıkarılmalı. Haller, tamamen belediyelerin işlettiği, kâr amacı gütmeyen, sadece ürünlerin kalite kontrolünün ve marketlere dağıtımının yapıldığı “Kamu Lojistik Üsleri” haline getirilmeli. Aracıların fiziki varlığı sonlandırılmalı, blockchain (blokzincir) tabanlı ürün takip sistemi getirilmelidir. Tüketici marketteki QR kodu okuttuğunda ürünün tarladan çıkış fiyatını, lojistik maliyetini ve market kârını şeffafça görebilmeli.
Marketlerde kâr marjı sınırlandırılması mümkün mü? Bu nasıl uygulanacak?
Ekonomist Necmettin Batırel: Temel gıda ürünlerinde; domates, patates, soğan gibi ürünlerde tarladan market rafına kadar uygulanabilecek maksimum kâr marjı yasa ile belirlenmeli.
Örneğin “Raf fiyatı, tarla çıkış fiyatının lojistik dahil yüzde 40 fazlasını geçemez” gibi bir sistem uygulanabilir. Kent meydanlarında sadece gerçek üreticilerin, yani çiftçi belgesi olanların satış yapabildiği üretici pazarları yaygınlaştırılmalı.
Aracı zincir marketlere karşı belediye iştirakleri; Tanzim Satış ve Kent Market gibi yapılar, kalıcı birer fiyat dengeleyici unsur olarak piyasada yer almalıdır. Sebze ve meyve fiyatlarındaki aşırı yükselişin önüne geçilmesi ile halkın yaşam maliyeti ucuzlar, bütün ülke rahat nefes alır.