Batı Avustralya’nın demir açısından zengin yer altı yapısı, temiz enerji arayışında dikkatleri üzerine çekti. Laboratuvar deneyleri bölgede bol bulunan manyetitin suyla temas ettiğinde hidrojen üretebildiğini gösterirken, araştırmacılar potansiyelin oldukça büyük olabileceğini düşünüyor.

Bugün kullanılan hidrojenin önemli bir bölümü halen fosil yakıtlardan elde ediliyor. Bilim insanları ise üretim tesisi kurmadan, doğada kendiliğinden oluşan hidrojenin peşinde… Avustralya’da yapılan yeni çalışma, ülkenin batısındaki geniş demir cevheri yataklarının bu konuda beklenmedik bir kaynak barındırabileceğini gösterdi.

Araştırmanın merkezinde, demir cevherinde bulunan manyetit minerali var. Manyetit, yer altında sıcak suyla karşılaştığında kimyasal bir reaksiyona girerek hidrojen açığa çıkarabiliyor. Batı Avustralya’da bu mineralin yaygın bulunması, araştırmacıları bölgenin doğal hidrojen açısından ne kadar güçlü olabileceğini araştırmaya yöneltti.

Ancak çalışmada doğrudan yer altına sondaj yapılmadı. Bunun yerine, derinlerdeki koşullar laboratuvarda taklit edildi.

Manyetit örnekleri yüksek basınç altında, 200 derece sıcaklıkta suyla birlikte 60 gün bekletildi.

Deney sonunda hidrojen oluştuğu doğrulandı. Ancak asıl dikkat çeken sonuç, mineralin hangi biçimde bulunduğunun üretimi ciddi şekilde değiştirmesi oldu.

Toz halindeki manyetit, aynı miktardaki büyük ve bütün kaya parçasına göre yaklaşık beş kat daha fazla hidrojen üretti.

Bu fark araştırmacılara önemli bir ipucu verdi. Manyetit miktarının fazla olması tek başına yeterli değil. Suyun mineral yüzeyine ne kadar kolay ulaşabildiği de hidrojen üretimini doğrudan etkiliyor.

Bu nedenle çatlak, gözenekli ve suyun içinden geçebildiği kaya yapıları doğal hidrojen aramalarında daha umut verici bölgeler olabilir.

Başka bir ifadeyle, yer altında ne kadar demir bulunduğu kadar o kayanın yapısı da önem taşıyor.

Hidrojen ortaya çıkarken manyetitin bir bölümü hematite dönüştü. Araştırmacılar, büyük ölçekli doğal ortamlarda bu yeni tabakanın mineralin üzerini kaplayarak suyun manyetite ulaşmasını zorlaştırabileceğini düşünüyor.

Bu da hidrojen üretiminin zamanla yavaşlamasına yol açabilecek bir etken olarak değerlendiriliyor.

Araştırma ekibi, Batı Avustralya’daki potansiyelin ülkenin enerji geleceği açısından önemli olabileceğini düşünüyor. Bilim insanlarına göre doğal hidrojen yeterli miktarda bulunup ekonomik şekilde çıkarılabilirse Avustralya uzun yıllar kullanabileceği yeni bir enerji kaynağına kavuşabilir. Hatta ileride hidrojen ihracatı ihtimali de gündeme gelebilir. Ancak bunun için önce laboratuvar sonuçlarının gerçek yer altı sahalarında doğrulanması gerekiyor.

Çalışma, Batı Avustralya’nın altında ne kadar hidrojen bulunduğunu doğrudan ortaya koymuyor.

Araştırmacılar şu aşamada manyetit içeren kayaçların hangi koşullarda daha fazla hidrojen üretebildiğini anlamaya çalışıyor. Bundan sonraki süreçte uygun jeolojik bölgelerin belirlenmesi, hidrojenin yer altında birikip birikmediğinin tespit edilmesi ve ekonomik olarak çıkarılıp çıkarılamayacağının araştırılması gerekecek.