ASOS, Next ve Otto gibi devasa küresel hazır giyim markalarına denim üretimi yapan İstanbul merkezli Vişne Tekstil, artan maliyetler ve küresel pazardaki daralma kurbanı olarak konkordato sürecine girdi. İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin hakkında 1 yıl kesin mühlet kararı verdiği 550 çalışanlı dev şirketin, aylık 150 bin adetlik üretim kapasitesine rağmen nakit akışındaki bozulmayı aşamadığı görüldü. Yüksek işçilik maliyetleri ve döviz kuru baskısının derinden sarstığı sektörde yaşanan bu devasa kriz, tekstil dünyasında geniş yankı uyandırdı.

Tekstil sektöründe artan maliyetler ve küresel pazarda yaşanan daralma, dev üreticileri olumsuz etkilemeye devam ediyor. Uluslararası hazır giyim markalarına denim ve dokuma konfeksiyon üretimi gerçekleştiren İstanbul merkezli Vişne Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile şirket ortakları hakkında yürütülen konkordato sürecinde kritik bir karar alındı.

İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi, Vişne Tekstil ile şirket ortakları Fatih İsmet Kılıç ve Levent Yaşarlar’ın kesin mühlet talebini değerlendirerek karara bağladı. Mahkeme, 16 Eylül 2026 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şirket ve ortakları hakkında 1 yıl süreyle kesin mühlet uygulanmasına hükmetti. 2009 yılında kurulan firma, ağırlıklı olarak İngiltere ve Almanya pazarlarına yönelik kadın ve erkek giyimde kot pantolon, etek, ceket ve tulum üretimi yürütüyordu.

Şirketin müşteri portföyünde ASOS.com, Next, Otto, Bon Prix ve Buena Vista gibi dünyaca ünlü uluslararası markalar yer alıyor. İstanbul Avcılar'da bulunan 6 bin 800 metrekarelik tesisinde 2015 yılından bu yana modelhane, kesim, dikim, paketleme, kalite kontrol ve depo birimleriyle faaliyet gösteren Vişne Tekstil, aylık 150 bin adet üretim kapasitesine sahip.

Şirket, 550 kişilik istihdamı ve yıllık yaklaşık 20 milyon sterlinlik cirosuyla sektörün öne çıkan aktörleri arasında bulunuyordu. Avrupa’ya yapılan ihracatta yaşanan genel mali baskılardan etkilenen firmanın yaşadığı süreç, tekstil sektöründeki genel tabloyu bir kez daha gündeme getirdi.

Döviz kuru baskısı, yükselen işçilik maliyetleri, yüksek finansman giderleri ve küresel sipariş taleplerindeki azalış; üretici firmaların nakit akışını olumsuz etkileyerek sektör genelinde konkordato ve üretim durdurma kararlarının artmasına yol açıyor.