Norveç'e bağlı Svalbard takımadalarındaki Longyearbyen'de 1950'den beri tabutla defin yapılmıyor. Dünyanın en kuzeydeki yerleşimlerinden biri olan kasabada donmuş toprak, cesetlerin çürümesini engelliyor.

Norveç'e bağlı Svalbard takımadalarındaki Longyearbyen'de 1950'den beri tabutla defin yapılmıyor. Dünyanın en kuzeydeki yerleşimlerinden biri olan kasabada donmuş toprak, cesetlerin çürümesini engelliyor. Ölenler gömülmek için Norveç anakarasına götürülüyor.

Longyearbyen'deki eski mezarlık 1918'den 1950'ye kadar kullanıldı. Kasabada yıl boyu donmuş kalan toprak, gömülen cesetlerin çürümesini engelliyor. Mezarlıkta 1918'deki İspanyol gribi salgınında ölen 7 kişi de ayrı bir sırada yatıyor. Cesetlerin bozulmadan kalması, mikrobun bir gün yeniden ortaya çıkabileceği korkusunu doğurdu. Tabutla defin bu yüzden yasaklandı. Sonraki bilimsel çalışmalar ise virüsün donmuş toprakta canlı kaldığı korkusunun yersiz olduğunu gösterdi.

Kasabada defin imkanı olmadığı için ağır hasta olan sakinlerin genellikle Norveç anakarasına taşınması gerekiyor. Tabutla defin yasal olarak yalnızca anakarada yapılabiliyor. Küllerin kasabaya gömülmesine ise izin var ama bu yol pek tercih edilmiyor.

Eski mezarlık, heyelan riski nedeniyle 2017'de tamamen kapatıldı. 1918-1950 arasındaki mezarlar kültürel miras sayıldığı için yerinde kalıyor.

2020'de kilisenin yaklaşık 100 metre kuzeyinde, yalnızca küllerin gömüleceği 600 metrekarelik yeni bir mezarlık planlandı.