Anadolu'da yıllardır uygulanan menengiç aşıcılığı, geleneksel tarım bilgisinin ekonomik değerini de ortaya koyuyor. Dağlarda kendiliğinden büyüyen yabani ağaçlar, doğru aşılama ve düzenli bakımla kırsal üretimin bir parçası haline geliyor.
Menengiç adıyla bilinen bitki, Latince adıyla Pistacia terebinthus (Anacardiaceae / Sakız ağacıgiller familyasından), Türkiye'nin dağlık, kurak ve sıcak kırsal bölgelerinde (özellikle Akdeniz, Ege ve Güneydoğu Anadolu'da) kendiliğinden yetişen bir çalı veya küçük ağaç türüdür. Meyvesi, salkım halinde yetişen, 4–7 mm çapında, küçük, küremsi veya yumurta biçiminde, sert kabuklu bir yapıya sahiptir. Menengiç (çitlembik) bitkisinin doğal olarak sahip olduğu en önemli özelliklerden biri, Anadolu’nun ve Akdeniz ikliminin dağlık, kırsal ve kurak bölgelerinde kendiliğinden (yabani olarak) yetişebilmesidir.
Elde edilen toz; kahverengiye yakın rengi ve kendine özgü aroması sayesinde kekten kurabiyeye, sütlü içeceklerden tatlılara kadar pek çok tarifte kullanılabiliyor. Üstelik doğal yapısında kafein bulunmamasıyla da dikkat çekiyor. Özellikle kek, kurabiye, sütlü içecek ve çeşitli tatlı tariflerinde kullanılan bu toz, tatlımsı bir tada sahiptir. Bu nedenle tariflerde ilave şeker miktarının yeniden ayarlanması gerekebiliyor.