Türkiye’nin yurt dışına olan yüksek enerji bağımlılığı, milli enerji hamlesiyle yerli çözümlerle kontrol altına alınmaya başladı. Ancak Türkiye sadece kendi enerjisini üretmekle kalmadı; atılan tarihi adımlarla artık bir enerji merkezi haline de geldi. Alman Deutsche Welle de Türkiye’nin enerji atılımlarına ilişkin analizinde Türkiye'nin transit ülke konumundan çıkıp artık küresel bir enerji merkezine dönüştüğünü vurguladı.

Son yıllarda hayata geçirilen Milli enerji hamlesiyle kendi enerji ihtiyacını yerli ve milli çözümlerle üretmeye başlayan Türkiye, sadece kendi enerjisini üretmekle kalmadı; atılan tarihi adımlarla artık bir enerji merkezi haline geldi. Özellikle Doğu Akdeniz ve Kafkasya'da atılan adımlarla Türkiye, stratejik bir enerji merkezine dönüşmüş durumda.

Bu tarihi başarı yurt dışında da konuşularak örnek gösteriliyor. Almanya merkezli Deutsche Welle (DW) de Türkiye'nin enerji hamlelerini analiz eden bir video yayımladı. DW, analizinde enerji alanında yapılanlara ilişkin şunları kaydetti: "Türkiye bir enerji geçiş (transit) ülkesinden küresel bir enerji merkezine dönüşüyor. Zaten Türkiye'nin elinde bir dizi petrol ve doğalgaz boru hattı, yüzen enerji gemileri ve Avrupa'nın en büyük güneş enerjisi santrali var.”

Peki, 2026 İklim Zirvesi'ne ev sahipliği yapacak olan Türkiye, dünyanın yeni enerji tedarikçisi olabilir mi? Bu tür gemiler, sadece birkaç hafta içinde koskoca bir ülkenin elektrik ihtiyacını karşılayabilir. Örneğin, bu gemilerden biri Gine-Bissau'ya demirlediğinde sonraki yıllar boyunca ülkeye elektrik sağladı. Atlas Okyanusu'nun diğer tarafında ise ABD'nin Küba'ya petrol ithalatını engellemesi üzerine elektrik kesintileri yaşandı. Küba'ya elektriği Türk gemileri sağladı. Bu gemiler, dünyanın en büyük yüzen elektrik santrali filosuna sahip olduğunu belirtilen bir Türk şirketine ait.

Şirketin bir tanıtım videosunda, gemilerin bir limana nasıl yanaştığı, ulusal elektrik şebekesine bağlanıp ışıkları nasıl yaktığı gösteriliyor. Fakat bu gemiler istedikleri zaman demir alıp gidebilirler de. Bu yüzden genelde Ankara'nın etki alanını genişletmeye çalıştığı bölgelere gidiyorlar. Küba ve Gine-Bissau, bu Türk şirketinin elektrik şebekelerini beslediğini söylediği dünya genelindeki 20'den fazla ülkeden sadece ikisi."

DW analizinin devamında, atılan bu adımların Türkiye'ye kazancına ilişkin şu ifadeleri kullandı: "Devlet tecrübesi ile özel bir şirketin pazara girişi burada birbiriyle örtüşüyor. Bu durum, Türkiye'nin ikili ilişkileri için faydalı bir iş birliği aracı olduğu kadar ticari bir fırsat da sunuyor. Gemiler elektrik üretmek için gaz veya ağır akaryakıt kullanıyor. Ama; Türkiye petrol veya gaz zengini bir ülke değil.

Gana buna iyi bir örnek. Gana kendi gazını çıkarıyor ama bu gazı elektriğe dönüştürecek yeterli santraline sahip değil. İşte Türk gemileri tam bu noktada devreye giriyor. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan bu enerji gemilerinden birini uğurlamıştı. Gana'nın gazı giriyor, elektrik olarak çıkıyor ve Gana bunun karşılığında Türk şirketine ödeme yapıyor. İşte özetle Türk modeli bu. Türkiye'nin kendi enerjisi yok ama altyapı inşa ediyor.

Bu nedenle Türkiye; Somali, Pakistan ve Libya kadar uzak yerlerde petrol ve gaz arayan kendi devlet sondaj gemisi filosunu kurdu. Ancak küresel bir enerji gücüne dönüşmek, aslında yurt içindeki daha iddialı bir planın parçası. Türkiye fosil yakıt üreticilerinin arasında tam ortada yer alıyor. Rusya, Hazar Bölgesi ve Orta Doğu'dan AB'ye petrol ve gaz taşıyan rotaların birçoğu Türkiye'nin içinden ya da hemen yanı başından geçiyor.

Türkiye uzun zamandır bir transit ülkesiydi. Aslında enerjiye ihtiyaç duyan ülkelerden biri de Türkiye'nin kendisi. Büyük ekonomiler arasında gaz talebi Türkiye'den daha hızlı büyüyen tek ülke Çin oldu. Türkiye son 10 yılda enerji ithalatına yaklaşık 500 milyar dolar harcadı. Bu rakam, Kolombiya'nın tüm ekonomisinden daha büyük. Türkiye, hem kendi kaynaklarını bulmaya çalışarak hem de sadece bir transit ülke olmanın ötesine geçerek bu bağımlılığı azaltmak için yoğun bir şekilde çalışıyor."