Koyunlu köyünde iki katlı evi aile büyükleriyle gezen 65 yaşındaki Ateş, binanın yan girişinde bulunan merdivenin altında, toprağa gömülmüş ve üst kısmı açığa çıkmış bir küp gördü. Etrafı çamurla sıvanmış 70 santimetre uzunluğundaki küpü inceleyen Ateş, içinde annesinin yıllar önce yaptığını tahmin ettiği üzüm pekmezine rastladı.

Koyunlu köyünde iki katlı evi aile büyükleriyle gezen 65 yaşındaki Ateş, binanın yan girişinde bulunan merdivenin altında, toprağa gömülmüş ve üst kısmı açığa çıkmış bir küp gördü. Etrafı çamurla sıvanmış 70 santimetre uzunluğundaki küpü inceleyen Ateş, içinde annesinin yıllar önce yaptığını tahmin ettiği üzüm pekmezine rastladı.

Bölgede yetişen üzümden yapılan pekmezin bulunduğu küpü hatıra olarak muhafazaya alan Ateş, bunu torunlarına bırakmak istiyor.

"Küpe doğru yaklaşırken 'İnşallah altın vardır' diye espri yaptım" Mehmet Ateş, AA muhabirine, 1993 yılında babasının, 1999'da da annesinin vefat ettiğini ve yıllardır evlerinde kimsenin yaşamadığını belirten Ateş, en son lise yıllarında yaşadığı eve seneler sonra ablası ve yeğenleriyle girdiğini anlattı.

Evi gezerken çocukluk ve gençlik anılarını hatırladıklarını anlatan Ateş, şöyle konuştu:

"Normal pekmezlerden daha tatlı ve koyu" "Evimizin anahtarı bir arkadaşımızdaydı. Ablamlar 'Babaevimizi görmek, gezmek istiyoruz' dediler. O vesileyle önce evi dolaştık, o sırada bu küpü fark ettik. Ablam küpe doğru yaklaşırken ben 'İnşallah altın vardır' diye espri yaptım. Daha sonra bulunduğu yerden çıkardık, içinde pekmez olduğunu gördük. 21 yıl önce kaybettiğimiz annemizin hazırladığı pekmeze rastlamak bizi mutlu etti. Pekmezin 1980-1990 yıllarında yapılmış olduğunu tahmin ediyoruz. Annem uzun yıllar saklamak için küpün etrafını sıvamış. Biz hemen aldık, yedik tabii. Normal pekmezlerden daha tatlı ve koyu."