Çanını bile hazırlamış Batı Trakya’da yayın yapan Birlik Gazetesi’nin Genel Yayın Yönetmeni İlhan Tahsin, Yunanlılar için İstanbul’un özel bir önemi olduğu ve Ayasofya’nın camiye çevrilmesinin ardından benzer söylemlerin arttığını dile getirdi. Tahsin şunları kaydetti: “Maçı Yunanlıların arasında izledim. Milli maçlar gibi izledi tüm Yunanlar. Ezin, Ayasofya’nın intikamını alın diye çığlıklar attılar. Türklere karşı büyük bir düşmanlık besleniyor. İstanbul’u geri almak hala hayalleri. Mora’da bir profesörle konuşmuştum. Kendisi bana 9 tonluk prinçten büyük bir çan hazırlattığını anlattı. Amerikalılarla bir gün İstanbul’u yeniden alacaklarını ve bu çanı yeniden ‘Konstantinopolis’e asacaklarını söyledi. Daha önceki maçlarda da aynı şeyler yaşandı. Yunanlıların Türklere bakış açısı bu.”

Yunan futbol takımı Olympiakos’un sahibi Evangelos Marinakis’in Fenerbahçe maçından sonra sarf ettiği “İstanbul’da, kendi şehrimizde böyle bir galibiyet elde etmek çok önemliydi” sözleri haklı olarak sert tepkiye yol açtı.

Ancak Marinakis istisna değil ve bu küstah sözler onun gibi meczuplarla sınırlı değil. Yunanistan’daki eğitim müfredatı, kilise ve siyasal söylemler böyle kafalar üretiyor.

Yunan futbol takımı Olympiakos’un sahibi Evangelos Marinakis’in Fenerbahçe maçının ardından sarf ettiği “İstanbul’da, kendi şehrimizde böyle bir galibiyet elde etmek çok önemliydi” sözleri tartışılmaya devam ediyor. Marinakis’in sözleri bireysel bir çıkış gibi sunulsa da, bu hezeyanın altında Yunanistan eğitim müfredatı ve kilisede verilen eğitimdeki nefret yatıyor. Yunanistan’da ilk, orta ve yükseköğretimde ders kitapların sistematik olarak Türk düşmanlığı işleniyor. İlköğretim okullarında İstanbul’dan Konstantinopolis olarak bahsedilirken, ‘İstanbul diye bir yer olmadığı vurgulanıyor.

TÜRKLERE CANAVAR YAKIŞTIRMASI- Bir lise kitabında ise İstanbul’u fetheden Türklerden ‘canavarlar’ olarak bahsediliyor. “Bu gücü izlemek korkunç ve hem de pervasızlıktır. Gionvanni Giustiniani (Cenevizli general) gibi birkaç savaşçı korkusuzca, çığlıklarla koşup Türklere cevap verdi…” ifadeleri kullanılıyor. Bir başka ders kitabında ise İstanbul’un düşmesinden felaket ve yas günü olarak bahsedilerek “Şehir militanları teslim oldu. Katliam ve yağma üç gün sürdü” gibi cümlelerle Türk düşmanlığı körükleniyor. Ders kitaplarında yer alan haritalarda İzmir ve İstanbul dahil tüm Trakya Yunan toprakları ile aynı renkte gösteriliyor. Yine aynı ders kitabında “İslâm hukukuna göre fethedilen toprakların sakinlerinin İslamlaşma ve katliam arasında seçimi vardı” denilerek Osmanlı’nın Rum halkını zorla Müslümanlaştırdığı iddia ediliyor. Müslüman olmayanların ise katledildiği öne sürülüyor. Kitaplardaki yakın tarih bilgilerinde de ise daha ürkütücü tablolar çiziliyor. İzmir’in Yunan işgalinden temizlenmesi ‘Türkler İzmir’i yaktı’, ‘Rumlar göçe zorlandı’ gibi vurgular yer alıyor.

1932 yılında binlerce Rum’un ‘Konstantinopolis’i terk etmeye zorlandığı’ öne sürülüyor. “Tarihi Konular II” adlı ders kitabında ise “Kıbrıs Trajedisi” başlığı altında şu bilgiler veriliyor: “Binlerce insan ve yüzlerce sivil, saldırganlar tarafından istismar edildi ve öldürüldü. 1974 yazında işgal kurbanı 3.000 ölü olduğu tahmin ediliyor. Kurbanlar dışında sivil, kadın ve çocuklar dâhil olmak üzere bir 619 kişi kayboldu…” Türk düşmanlığı sadece okullarda değil, kilise ve kışlalarda da ilmek ilmek işleniyor. Yunan kilisesi ve askeri kışlalara yolu düşen her Yunan vatandaşının Türk karşıtı bir söyleme maruz kaldığı belirtiliyor.