"İPUCU OLARAK HER ŞEYİMİ BIRAKTIM" Sekiz gün boyunca ormanda yaşam mücadelesi veren Şehmus Ele, Bahçelievler'deki evlerinde gazetecilere konuştu."Gittiğin her yeri keşfederim. O sıralarda kayalıklarda otururken gözüme dağ çarptı" diyen Ele, sözlerini şöyle sürdürdü:

İstanbul Çatalca'da bulunan 20 yaşındaki Şehmus Ele, 8 günlük ormandaki yaşam mücadelesini anlattı. Ele, "Sekiz gün boyunca spor yaparak, su içerek, böğürtlen yiyerek hayatta kaldım" dedi.

Bahçelievler'de oturan Şehmus Ele ve ailesi Kurban Bayramı'nın üçüncü günü Çatalca ile Tekirdağ'ın Saray ilçesi sınırlarındaki Çamlıkköy Tabiat Parkı'na pikniğe gitti.

Ormanı keşfetmeye çıkan Şehmus Ele bir süre sonra kayboldu. 8 gün boyunca ormanda yaşam mücadelesi veren Ele, Jandarma ekipleri tarafından bulunarak ailesine teslim edildi.

"Ben buraya çıkarım dedim. Dağa çıktıktan sonra ağacın altında telefonla uğraşırken telefonun çekmediğini fark ettim. Ağacın tepesine çıktım sinyal çekmeye başladı. Kaybolduğumu anlayınca arkadaşlarıma yazmaya başladım, Üç tane arkadaşıma yazdıktan sonra kimse inanmadı. Dizlerim kan içindeydi, arkadaşlarıma gösterdim. Buradan çıkamıyorum ve inemiyorum diyerek yardım istedim. Onlar ciddiye almadı, insan inersin dediler. Onlardan umut bekleyeceğime kendim indim. İnerken ağaçtan aşağı düştüm kafamı ve sırtımı yere vurdum. Tam tepeye tırmandıktan sonra telefonu tekrar elime aldım. Arkadaşlarımı görüntülü arayıp videolar çekip gönderdim. Konum göndermeye çalıştım. Konum gitmedi. Biriyle konuşurken telefonumun şarjı birden bitti. O anda gelen bir sinirle telefonu fırlattım. Telefonu fırlatınca dikenlerin arasına girdi. Bıçağımı, telefonu bulabilsinler diye ağaca sapladım. Daha sonra öğrendim ki çakımı ve telefonumu öğrenmişler. Ateş yakamadım sadece çakı ve telefon vardı. İpucu olarak her şeyimi bıraktım."

"DENİZİ GÖRÜNCE UMUT DOLDUM" Geceleri soğuktan sürekli uyandığını belirten Ele, "Kâbus gibi bir şeydi. Dudağımı ayazda titreyerek kendim yara yaptım. Üşüdüğümde geceleri kalkıp soğuktan ölmemek için spor yaptım. 8 gün boyunca spor yaparak, su içerek, böğürtlen yiyerek hayatta kaldım. Dört kişiyi gördüm. O dört kişiden ben su istemedim. Yardım da istedim ama beni beklemediler. Daha sonra ben de arkalarından geri gittim. Onları bulamadım. Suyun yolunu takip ettim. Suyun yolunu takip edince zaten daha çok kayboldum. Ama yine sudan ayrılmadım, sudan ayrılsaydım biliyordum ki susuz yaşayamayacaktım. 'Belki açlıktan uzun bir süre yaşarım' diye düşündüm. Bulunmadan bir gün önce, en zirve bir yer vardı. Traktör izleri vardı onu takip ettim. İleride denizi gördüm. Denizi görünce 'buldum seni' dedim. Denizi görünce bir umutlu oldu içimde" diye konuştu.

Baba Abdulvahit Ele ise, "Bayramın üçüncü günü çocuklarım çok sıkıldı, Tekirdağ taraflarına gidelim istedim. Kaybolduğunu saat 6 gibi fark ettim. Daha sonra jandarmaya haber verdim. En yakın sürede bulunur diye düşündüm. İki üç gün aradan geçince umutlarım biraz kesildi. Bir hafta kadar orada bekledim daha sonra eve geldim. 8 gün sonra jandarmadan haber gelince oğluma kavuştum" dedi.