Sözlükte “terketmek, önemsememek” anlamında masdar ve “dalgınlık, dikkatsizlik, yanılma, ihmal” mânasında isim olan gaflet kelimesi, “bir şeyin gerekliliği ortada iken bunun idrak edilememesi”, “nefsin kendi arzusuna uyması, zamanın boş geçirilmesi”, “yeterince uyanık ve dikkatli davranılmadığı için insana ârız olan yanılgı hali” t, “ġfl” md.) şeklinde tarif edilmiştir.

Kur’ân-ı Kerîm’de maddî ve mânevî menfaatlerini bilen insanlara “zâkir” ve “ehl-i zikir”, bundan habersiz olanlara da “gāfil” denilmiştir. Gaflet “unutma ve yanılma” mânasını da taşımakla birlikte aslında bu iki kavramdan farklıdır (Ebü’l-Bekā, s. 206; et-Taʿrîfât, “nisyân” md.). Bir şeyi bile bile terketmek gaflet, bilmeden terketmek unutmaktır. İşte gafil insanın 5 alameti...

1- Geçmiş günahları unutmak; hâlbuki onlar Allah katında kayıtlıdır.

2- Geçmiş iyilikleri hatırlamak; hâlbuki onların Allah tarafından kabul edilip edilmediği meçhuldür

3- Dünyalık bakımından kendisinden daha iyi durumda olanlarla kendini kıyaslayıp şükürden uzaklaşmak

4- Dînî bakımdan, kendisini daha aşağı seviyede olanlarla kıyaslayıp rehâvete kapılmak

5- Nasıl olsa Allah affeder diyen şeytana aldanarak günahlara dalmak.” Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Müslümanın Gönül Dünyası