Ayağı kırılan atların öldürülmesi olayı, dışarıdan bakınca acımasızca görünebilir ama işin iç yüzü pek öyle değil. Bu bazen vahşice duygularla işlenen suçmuş, at sahipleri bundan keyif alıyormuş gibi yansıtılıyor ama iş öyle değil. At sahiplerinin atlarıyla olan absürt bağları bir yana, atların bacak kemikleri insanınkinden çok daha kalın ve çok daha fazla yük taşıyabiliyor.

Böylesine kalın bir kemiğe, kırılacağı bir kemiğin ötesinde bir yük bindiğinde, kemik genellikle çok sayıda noktadan çok küçük parçacıklara ayrılarak kırılıyor.

Özellikle iri atlarda. Bunların düzgün kaynaşması eskiden pek mümkün değildi.

Kırık kemikler saplandıkları dokularda iltihaba neden olmasıyla, atın çok daha acılı bir şekilde ölmesine neden oluyordu. At sahipleri de bu nedenle zor olanı seçip atlarını öldürmek zorunda kalıyorlardı.