Fuat Bol, adeta bir balon gibi şişirildikçe şişirilen Ekrem İmamoğlu’nun bir de ödüle layık görüldüğü ‘Askıda Ekmek’ projesinin aslında tam bir gözbağcılık olduğunu belirtti. Bol, İmamoğlu için “Kendisi dört buçuk yıldır İstanbul’a belediye başkanlığı yapıyor, vadettikleriyle alakalı olarak, henüz taş üstüne taş koymuş değil” ifadelerini kullandığı Hürriyet gazetesindeki yazısında özetle şunları kaydetti:

Fuat Bol, adeta bir balon gibi şişirildikçe şişirilen Ekrem İmamoğlu’nun bir de ödüle layık görüldüğü ‘Askıda Ekmek’ projesinin aslında tam bir gözbağcılık olduğunu belirtti. Bol, İmamoğlu için “Kendisi dört buçuk yıldır İstanbul’a belediye başkanlığı yapıyor, vadettikleriyle alakalı olarak, henüz taş üstüne taş koymuş değil” ifadelerini kullandığı Hürriyet gazetesindeki yazısında özetle şunları kaydetti:

“Ekrem İmamoğlu adeta bir balon gibi şişirildikçe şişiriliyor. Kendisi dört buçuk yıldır İstanbul’a belediye başkanlığı yapıyor, vadettikleriyle alakalı olarak, henüz taş üstüne taş koymuş değil. Buna rağmen ‘efsane belediye başkanı’ olarak yutturulmaya çalışılıyor. Bu durumu iki şekilde başardı. Bunlardan birincisi; yönettiği merkezi hükümetteki bakanlıkların yarısının bütçelerinden fazla bir bütçeyi reklam ve propagandaya ayırması, bir diğeri ise bunu kullanışlı gören iç ve dış mihrakların şişirmesidir.

En son önüme gelen bir haberle dehşete kapıldım ve doğrusu ‘pes’ demekten kendimi alamadım. Haberi dillendiren kişinin yorumu ise, ‘Böyle başa böyle tıraş’ dedirten cinstendi. Haberin başlığı; “İmamoğlu, Küresel Belediye Başkanları Yarışması’nı kazandı” şeklindeydi. Haberi dillendiren kişinin yorumu ise; “İstanbul’a bir eser kazandırmadı diyenlere selam olsun”du.

Merak edip haberi okuduk. İstanbul’da rezil bir belediyeciliğin yansımalarını her gün yaşayan biri olarak, bizim göremediğimiz ne yapmış olabilir diye dikkatle okuduk. Aa! Bir de ne görelim; Beyefendi, ‘Askıda ekmek’ projesi ile bu ödüle layık görülmüş.

Hizmete bakar mısınız? Hemen her mahalle fırıncısının veya ekmek de satan pastanelerin yaptığı basit bir işi, allayarak pullayarak, ‘eser’ diye yutturmaya kalkıyor ve bu gözbağcılık hem içeride ve hem de küresel ölçekte karşılık buluyor. Breh! Breh! Breh! (…)”