ABD ordusunun ana müttefiki ve Avrupa’nın en büyük savunma harcaması yapan ülkesi olan Büyük Britanya’nın yalnızca 150 operasyonel tankı ve yaklaşık bir düzine uzun menzilli topçu materyaliyle sınırlı askeri kaynaklara sahip olduğunu biliyor muydunuz?

İngiltere, bilinenin aksine askeri mühimmat ve teçhizat bakımından o kadar zayıf ki, aslında kendisine bile hayrı yok. Bunu en son geçen yıl gördük. İngiltere ordusunun askeri açıdan zayıflığı Ukrayna’ya mühimmat göndermek istemesiyle ortaya çıktı. İngiltere için durum o kadar vahimdi ki; müzelerdeki roketatarları yenilemeyi ve Ukrayna’ya göndermeyi bile düşündüler, ancak bu plandan sonra vazgeçtiler.

Peki ya Avrupa’nın diğer büyük savunma harcaması yapan Fransa’ya ne demeli. Fransa, 90’dan az ağır topçu birliğiyle bir savaş durumunda ne yapabilir. Bu birliğin; Rusya’nın Ukrayna’da her ay kaybettiği bildirilen miktarla eşit olduğunu düşünürsek, durumun Fransa açısından vahemeti bir kez daha ortaya çıkar.

Hele hele Danimarka’yı konuşmaya bile gerek yok... Çünkü; Danimarka ordusunun ne ağır topları, ne denizaltıları ve ne de hava savunma sistemleri bulunuyor. İşte size “Güçlü Avrupa”...

Bugüne kadar Alman ordusunun hep çok güçlü olduğunu varsayardık. Oysa; Almanya için de durum hiç iç açıcı değil.. Almanya’nın bir savaş durumunda sadece iki günlük mühimmatının bulunması ise hem kendisi ve hem de Avrupa için büyük bir handikap oluşturuyor.

Hollanda’ya gelecek olursak, onlar da 2011 yılında zaten son tank birimini dağıttılar.

Bugün Avrupa ülkeleri askeri güç açısından Rusya, Çin ve Hindistan gibi ülkelerin gerisinde yer alıyor. Ordularını azaltan ve savunma harcamalarını kaldıran Avrupa bugüne kadar varlığını NATO kapsamında ABD askeri desteği ile sürdürdü ve sürdürüyor.

NATO’nun askeri harcamalarının yüzde 70’ini karşılayan ABD, planlı veya plansız olarak Avrupa’yı kendi içinde savunma harcamaları yapmayan ülkeler topluluğuna çevirdi. Avrupa, Rusya’nın Ukrayna’da sürdürdüğü yıpratma savaşı ile ne kadar savunmasız bir durumda olduğunu ve bugüne kadar ABD’nin izolasyonunda kaldığını yeni yeni anlamaya başladı.

Avrupa’nın bugünden sonra silah üretmeye ve ordularını güçlendirmeye yönelik girişimleri ise siyasi dirençlere takılıyor. Ekonomik kısıtlamalar ve refah harcamalarının azaltılması, savunma harcamalarının artırılmasına yönelik girişimlerin ise rahatından ödün vermek istemeyen Avrupalılar açısından bugünlerde pek işe yarayacağı öngörülmüyor.

Avrupalı NATO ülkeleri, Rusya’dan daha büyük ekonomik ve endüstriyel kaynaklara sahip olmalarına rağmen Ukrayna’daki çatışmalara yetecek kadar bile mühimmat üretemiyorlar.

Kısaca; ABD desteği azalırsa, Avrupa bunu telafi edecek kaynaklardan yoksun ve savunma sanayii tabanını geliştirmek için gereken süre de dahil olmak üzere büyük zorluklarla karşı karşıya.

Avrupa’ya kıyasla NATO’nun vazgeçilmezi Türkiye; silah sanayisindeki başarılı işlerinden ödün vermeden yoluna devam ediyor. “Güçlü Türkiye” misyonuyla hem ordumuz hem silah sanayimiz her geçen gün üzerine koyarak kendini yeniliyor ve üretimini artırıyor.