Eski Türk toplumlarında kullanılan isimlerle şu anki isimler arasında birçok farklılık bulunmaktadır.

Eski Türk toplumlarında kullanılan isimlerle şu anki isimler arasında birçok farklılık bulunmaktadır.

Eskiden bir bebeğe isim verilirken Türk örf, adet ve gelenekleri ön planda olmaktaydı. Bu durum birçok kültüre göre değişkenlik göstermekteydi.

Buna göre eski Türkçe kadın ve Erkek isimleri nelerdir?

Aras: Kalın yün, talih

Artuk: Zenginlik

Aspar: Faydalı

Atalan/Atıgay: Ünlü

Ataman: Saygıdeğer

Aykut: Kutlu ay, armağan, ikram, ödül

Aybar: Ay gibi parlak, heybetli

Aybars: Ay gibi beyaz pars

Ayhan: Ay hakimi

Aykaç: Hatip

Ayman: Ay'a eşdeğer

Balaban: Bir doğan türü

Balamir: Avrupa Hun Devleti kurucusu

Bamsı: Yüksek, ulaşılamaz, kam

Barış: Sulh, hazine, gidişat

Barkan: Gezgin

Barlas: Kahraman, savaşçı

Bartu: Varlık, varılacak yer

Bayhan: Varlıklı

Berkin: Güçlü

Bertuğ: Engel tanımayan

Bora: Fırtına

Babür: Bir kaplan türü, Babür Devleti'nin ünlü kağanı

Bahadır: Kahraman

Dumrul: Okun sivri ucu, efkarlı

Ecevit: Çalışkan

Ediz: Değerli

Ergün: Yumuşak huylu

Erkut: Güçlü, kutsal

Erkin: Bağımsız

Ertan: Tan zamanı

Erendiz: Jüpiter

Eymen: Alçak gönüllü, yardımsever

Gencer: Yeni yetişen yiğit

Geray/Giray: Uygun, Kırım hanlarının unvanı

Gökalp: Kahraman

Gökay: Mavi gözlü

Gökhan: Gök gibi büyük, Mavi Han

Kutadgu: Kutlu, yararlı

Kutan: Dua

Kutay: Ateş, Şamanların ateş tanrısı ipek

Kuyaş: Güneş ışığı

Toygar: Tarla kuşu

Ulaş: Ululuk

Uraz: Baht

Yabgu: Kağan

Yalım: Ateş

Yazgan: Yazıcı, Tanrı'nın adlarından

Yula: Rüya ruhu

Eski Türk kadın isimleri ve anlamları ise şöyle:

Aça: Toplumda saygı gören kişi, analık derecesinde saygıya değer hanım

Adal: Sadık

Adar: Adayan kişi

Adberilgen: Adına layık ve ününü hak eden kişi

Ağıç/Ağış: Hazine

Akay: Ay'ın en güzel anı, Yenisey Türklerinde "hanımefendi" yerine geçen hitap

Akbel/Akçın: Dürüst, sağlam kişilikli

Akınay: Türkistan'da kadın ozanlara verilen ad

Balkır: Yağmurun ardından çıkan güneş

Bangu (Mengü, Bengü): Sonsuzluk, sonsuz

Banıçiçek: Kutsal çiçek

Becet/Bezen: Süs

Begüm: Eski Türklerde "bey"in kadınlardaki karşılığı, "hanımefendi"

Belen: Alim, geçit, dağ yolu, sırt

Belgin: Net

Belik: Doruk, saç örgüsü

Beril: Cömert, fedakar

Beylem: Çiçek demeti

İynem: Yaren, dost

Okşan: Benzeyen

Oylum: Çukur

Sayina: Yaz mevsimi

Tanla: Mucize, şaşkınlık