Kemalpaşazade, ilimde mütebahhir ve allâme olunca bir ara kendisine bir kibir ve gurur arız olmuş. Öğrencilerinden birisi, bu hali ayıplayıp ona bir oyun oynamak istemiş ve bir ders sonrası sormuş:

Hocam! Bir sualim var: Allah’ın ilmine nispetle kulların ilmi ne kadardır?

Be hey torlak molla; bu söylediğin teşbih kabul etmez şeydir.

Öyle de üstadım, farz ederek de mi ölçemeyiz?

Bunun üzerine Kemalpaşazade, büyükçe bir kağıda bir yuvarlak çizip içine de küçük mü küçük bir nokta koyarak:

Bak a molla demiş, bu daire Allah ilmi olsun, işte kulların bildiği de ancak şu nokta kadardır.

Molla, fırsatı kaçırmayıp taşı gediğine koymuş:

Hocam, kerem buyurup şu noktanın içinde siz de kendi ilminizi bize gösterseniz!..

Kemalpaşazade, o günden sonra böbürlenmeyi bırakıp mütevazı bir âlim olarak yaşamış.