Rabbimiz’in “Sevdiğiniz şeylerden vermedikçe asla iyiliğe erişemezsiniz” ayetini kendine şiar edinen Hz. Ali yine bir gün yolda giderken, bir fakir kendisinden hurma istedi. Hz. Ali, hizmetçisi Kanber’e:

“Ya Kanber, bizden hurma isteyen bu kişiye dilediğini ver” dedi.

Kanber: “Ya İmam, hurma çuvalda” cevabını verdi.

Hz. Ali, “Öyleyse çuvalı ver” dedi.

Kanber,  “Çuval devede” deyince İmam Ali:

“Öyleyse deve ile birlikte ver” buyurdu.

Kanber, eliyle tuttuğu devenin yularını hemen bıraktı ve “Ya İmam, devenin yuları benim elimde desem, beni bile vereceksin” diyerek Hz. Ali’nin muazzam cömertliğini latife tarzında ifade ediverdi.