Sahabe diyor ki: Efendimiz (sav) hutbe vermek için minbere çıkıyordu. Baktık ki her basamakta biraz duruyor ve yüksek sesle amin diyerek diğer basamağa çıkıyordu. Üç kez böyle yaparak minbere çıktı, hutbesini verdi ve aşağı indi. Biz hemen yanına koştuk. İlk kez Efendimizden gördüğümüz bu eylemin hikmetini öğrenmek istedik, dedik ki:

“Ya Resulullah, neden bugün minbere çıkarken böyle davrandınız?” Dedi ki:

Bugün minbere çıkarken Cibril bana eşlik etti.

Birinci basamakta geldi ve bana dedi ki: ‘Ana ve babası ya da onlardan biri yanında ihtiyarlar da o adam bu fırsatı iyi değerlendirmez, onlara iyi davranıp mağfireti kazanacağı yerde onlara kötü davranırsa o adama yazıklar olsun, Allah o adamın burnunu yere sürtsün.’ Ben de bu söze âmin dedim.

İkinci basamakta da geldi ve dedi ki: ‘Bir yerde Sen’in adın anıldığı halde sana saygı göstermeyen, salat ve selam ile sana bağlılığını dile getirmeyen adamın Allah burnunu yere sürtsün.’ Ben de yine amin dedim. Üçüncü basamakta da geldi ve dedi ki: ‘Ramazan ayına varmış, ama bu ayı hakkıyla idrak edememiş, mağfiret ve tevbe imkanını kullanmamış adamın Allah burnunu yere sürtsün.’ Ben de bu temenniye de amin dedim.”