Hepimiz öyle ya da böyle abdest almasını biliriz. Fakat bilerek ya da bilmeyerek bazı şeyler gözümüzden kaçabiliyor. Abdest alırken en çok dikkat etmemiz gereken konulardan birisi, suyu sıçratmamamız. Suyun yere/duvara sıçraması sonucunda, tekrar üzerimize gelebilir. Üzerimize gelen suda necis olabilir. Bu nedenle mümkün mertebe suyu sıçratmamalıyız. Aynı şekilde abdest alırken yanımızda abdest alan diğer kişilere de su sıçratmamalıyız.

Suyu ne çok ne de az açmalıyız. Boşuna akmasına müsaade etmemeliyiz. Örneğin abdestimizin ortasında çoraplarımızı çıkarıyorsak, suyu kapatmalıyız. Ülkemizde yapılan şadırvanların ne yazık ki çoğu, suyu sıçratmadan rahat abdest alabileceğimiz tasarımda değil. Mimarlarımızın bu konuya karşı hassas olmalarını bekliyor ve devletimizin ilgili kurumlarının bu konuyla ilgilenmelerini bekliyoruz.

Ülkemizde son yıllarda görülen başka bir durum ise, ayakkabıların evin içinde çıkarılıyor olması. Bu durum ayakkabılardan bulaşan necisin evin içine dağılmasına ve namaz kılmaya mâni olmasına nedendir. Bu alışkanlıkları bir an önce terk etmeli ve ayakkabıların eve girmeden çıkarılması alışkanlığına geri dönmeliyiz. Bazı kişilerin camiye girerken de pis olabilecek beton alanlarda çorapla yürüdüğüne şahit oluyoruz. Böyle kişileri nazikçe uyarmalı ve bu yaptığının İslami temizliğe uygun olmadığını söylemeliyiz.

Gelelim namaza nasıl başlarız konusuna. Namaza başlamanın yaşı yoktur. Fakat ne kadar çabuk, yani erken yaşta başlarsanız, o kadar az kaza namazınız olacaktır. Namaza başlamanın en güzel yolu, onu çok sevmektir. Namazı çok düşünün ve kalbinizde sevgi duymaya çalışın. Bir süre sonra namaz kılmayı sevmeye başlarsınız. Her namaz vakti geldiğinde kalbinizde sevgi dolu duygular hissetmeye çalışın. Camiye, ezana karşı sevgi hissedin. Allah’ı (c.c.) çok sevin. Peygamber Efendimizi (s.a.v.) çok sevin. Evliyayı (velileri) çok sevin. Veliler Allah’ın (c.c.) sevgili kullarıdır. Bir süre sonra orucu ve diğer ibadetleri de çok sevmeye başlarsınız.

Camilerde cemaat olurken saflarda boşluklar oluşuyor. Farza namaza duracağımız zaman aramızda boşluk kalmasın diyerek birbirimizi uyarmalı ve saflarda boşluk kalmamasına özen göstermeliyiz. Farz namazlarda kollarımızın hatta omuzlarımızın birbirine değecek kadar sık durmalıyız.