İSLAM
Peygamberimizin hayatından! Yakınlardan başlamak
Taberani'den rivayetle Peygamber Efendimiz (sav), şöyle buyuruyor, "Sevabı Müslüman ana babasına niyet edilerek verilen sadakanın sevabı, onlara da gider, kendi sevabından da bir şey eksilmez."
Nebi (s.a.v.) bir gün Medine’de minber üzerinde şöyle sesleniyordu:
“Veren el yüksektir. Ashabım! Sadaka verin.” Ashaptan birisi sordu:
“Ya Resulallah! Yanımda bir dinarım var. Kime vereyim?” Nebi (s.a.v.):
“Bunu kendine harca, dedi. O sahabi yine sordu: “Ya Resulallah! Yanımda başka bir dinar daha var.” Nebi (s.a.v.):
“Bunu da zevcene, hayat arkadaşına sarfet.” Sahabi tekrar sordu:
Bir üçüncü dinar daha var. Nebi (s.a.v.):
“Bunu da çocuklarına tasadduk eyle”. Sahabi sordu:
“Başka bir dinar daha var. Nebi (s.a.v.): Onu da evinde çalıştırdığın kimselere ver” dedi. Sahabe bir dinarının daha olduğunu söyleyince Nebi (s.a.v.) buyurdular:
“Artık sen basiret sahibi bir insansın. Onu da akrabana, sağındaki ve solundaki komşularına sarf eyle.