İşte Bozdağ'ın o ifadeleri:

"Evleninceye kadar çabalayıp da evlendikten hemen sonra eşini ihmal eden insan nankördür. Basiretsizdir. Bir aileyi kurmak nasıl bir azim, sorumluluk, vefa ve sabır istiyorsa onu korumak da öyle bir çaba istiyor. Evleninceye kadar kılıktan kılığa girip evlendikten sonra eşini çantada keklik görmenin sonucu çoğu zaman kaybetmektir. Malını, itibarını, geleceğini ve hatta kimi zaman canını da kaybetmektir.

Her evlenenin asla unutmaması gereken ilahi yasaya göre, Allah şükredene nimetini arttırır ve şükretmeyeni azaba düşürür. Bir sürü ailenin huzursuzluk çekmesinin sebebi burada saklıdır. Allah’ın emrettiği sorumluluklarına ihanet eden, eşine ilgisiz, duyarsız, umarsız, önemsiz davranan ummadığı yerden gelen bir belaya düşer. Çok ağlar, çok canı yanar, feryat eder, fakat ilahi emanete ihanetin bedeli bazen bir ömür sürer."