Müslümanların en kutsal zaman dilimi olan Ramazan ayını idrak ettiğimiz şu günlerde, bu ayın manevi atmasferine uygun kitaplar okumak da büyük önem taşıyor. Akit, Ramazan-ı Şerif'in şuuruna erdirici beş kitabı sizler için derledi...

 

Sezai Karakoç- Samanyolunda Ziyafet

Bu kitap yazarın, ömrü boyu daha çok Ramazanlarda yazdığı oruç hakkındaki yazılardan oluşmaktadır. Bu bakımdan, kitap, oruçla ilgili düşüncelerinin yanısıra duyuşları ve dönemin toplumsal yaşantısından kesitler ve izlenimleri yasıtmaktadır. 

Nurettin Yıldız- Ramazan Risalesi

Bağışlanmayı ve cennet umudunu sürekli canlı tutmamızı emreden Rabbimizin bir de Ramazan ayını, bilhassa dardaki kullarına tahsis etmesi ne büyük bir ihsandır. Her zaman ve her yerde hazır olan rahmetin, özellikle çok kolay ulaşılır ve tutulur bir tarzda Ramazan ayında önümüze konması, ancak erhamurrahimin olan Allah’ın lütfedeceği bir nimettir.Bize bizden daha çok acıyan Rabbimizin bir lütfudur o. Ramazan ay olarak, içerik olarak olduğu gibi rahmettir. Bunu bilmeyen de yoktur.

İmam Gazali- Orucun Sırları

Oruçlu kimseye sevabı sayısız şekilde bolca verilir; ona verilecek sevap her türlü tahmin ve ölçünün ötesindedir. Oruç böyle olmaya layıktır; çünkü oruç sadece yüce Allah içindir ve O’na nisbetle ayrı bir şerefe sahiptir. Gerçi bütün ibadetler Allah’a aittir, ancak orucun yeri ayrıdır. Nitekim bütün yeryüzü Allah’a ait olmakla birlikte O, Kâbe’ye “evim” dediği için Kâbe, ayrı bir şerefe sahiptir.

İhsan Şenocak- Bir Mekteptir Oruç

Ramazan’ın son on gününde minârelere, “Elvedâ Ey Şehr-i Ramazan!” mahyâsı asıldığında ya da yanık sesli hafızların, “Elvedâ Ey Şehr-i Ğufrân” ilahileri duyulduğunda her yaştan insanı bir ağlama hâli tutar; ihtiyar ağlar, kadın ağlar, çocuk ağlar, köy ağlar, şehir ağlardı. Hafızların mukâbelelerinin, vâizlerin söz ve üsluplarının konuşulduğu iftar sofralarında, buruk bir sesle, “Bugün de gitti…” derdi âile büyüğü. Son iftarda gözler dolar; herkes, “Seneye yâ nasip…” der; fakat kimse “Bu yıl da Ramazan bitti.” diyemezdi. Zordu, “Ulu Hocamız Ramazan-ı Şerîf gitti…” diyebilmek. Son teravihte câmiler, içinden cenaze çıkan evler gibi hüzne bürünürdü. Ramazan’a “elvedâ” demek kutlu bir insanı Âhiret’e uğurlamak kadar acı gelirdi yüreklere… Tahammülü de, telaffuzu da zordu… Vâiz, Ramazan’la câmiye gelen berekete; çocuk, sokakta her gördüğünde şeker veren ihtiyar amcanın merhametine; sütçü, selamsız geçmeyen mahalle halkının nezaketine; kadın, çorbadaki tuzu mevzu etmeyen beyinin zerâfetine ağlardı. “Elvedâ” ile başlayan cümleler mahyâcının elinde, okuyanların ise boğazında düğümlenirdi.

Abdullah Yıldız- Ramazan'la Dirilmek

Ramazan bir rahmet ve bereket iklimi… Ramazan bir arınma ve dirilme mevsimi… Ramazan’da hayırlar ve hayırlı ameller, çalışmalar artırılır, günahlar ve kötülükler azaltılır, duâlar çoğaltılır. Bu nedenle Müslümanların bütün davranışları bu ayda birden değişiverir: Şehvet, kin, garaz, hırs yerini dua, zikir, şükür, hilm, acıma, yardımlaşma gibi duygulara bırakır; kalpler yumuşar, gönüller huzur dolar. Müslümanlar her Ramazan’ı, büyük bir heyecan ve coşku ile karşılar; o kutlu ayın bereketli iklimine girmek için adeta sabırsızlanırlar. Şeytanın ve ‘şeytanî güçler’in çekim alanından kurtularak, bir aylık yoğunlaştırılmış İslamî hayatın huzur atmosferini teneffüs etmeye can atarlar. On bir ay boyunca kir ve pas tutan nefislerini, hevâ ve heveslerini oruçla dizginleyip Allah için duâ, niyaz ve itikafta bulunmanın, Kur’ân okuyup üzerinde tefekkür ve tedebbür etmenin, sadaka vermenin, ibadet etmenin manevi lezzetini tatmaya, teravihin, sahurun, iftarın coşkusunu yaşamaya hazırlanırlar. Zira, her Ramazan; müminler için yeni bir diriliş, bir yenileniş ve bir varoluş zamanıdır.