Peygamberimiz Hz Muhammed Mustafa (s.a.s.), sahur yemeğinde “bereket” (Buhârî, Savm, 20) olduğunu ifade etmiş ve sahur yemeğinin, müslümanların orucu ile ehl-i kitabın orucu arasındaki en önemli farklardan biri olduğunu belirtmiştir (Müslim, Sıyâm, 46). Onun sahurla ilgili söz ve uygulamalarından hareketle fakihler, sahura kalkmanın ve sahuru geciktirmenin sünnet olduğunu söylemişlerdir (Kâsânî, Bedâî’, II, 105).

Âlimler, sahurun oruca dayanma gücü verdiğini, maddi-manevi bereketlere vesile olacağını bildirmişlerdir. Çünkü kişi sahura kalkmakla seher vaktini uyanık geçirmiş ve bu vakitte hem dua hem de istiğfar etmek suretiyle cennet ehlinin özelliklerine sahip olmuştur (Zâriyât, 51/18). Bu şekilde manevi lezzetlerle başlanan oruç daha canlı, daha şevkli tutulur. Bu tür maddi-manevi bereketleri olan sahur, ihmal edilmemelidir.

Sahur yemeği çok faziletlidir. Özürsüz terk etmemelidir. İftarı acele etmek ve sahuru, imsak vaktinden önce olmak şartı ile geciktirmek sünnettir.

(Oruç açarken, iftar vaktinin girdiğinden emin olduktan sonra orucu açmalı. Sonra akşam namazını kılmalı, sonra da yemek yemelidir.)

Sahura kalkmadan oruç tutmak günah değildir. Ancak sahura kalkmak çok sevaptır. Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki:

“Sahura kalkın, sahurda bereket vardır.” [Buhari]

“Sahura kalkmak, Allahın size bağışladığı berekettir, bunu kaçırmayın!”[Nesai]

“Yedikleri helâl olmak şartıyle, hesaba çekilmeyecek üç kişi; oruçlu, sahur yemeği yiyen ve Allah yolunda nöbet tutandır.” [Nesai]

“Müminin sahurunun hurmayla olması ne güzeldir.” [Ebû Davud]