Mûsâ (a.s.) semâda Hazret-i Peygamber (s.a.s.)'e :

“–Yâ Rasûlallâh! Ben, senden evvel İsrâîloğulları’nda tecrübe ettim. Elli vakte senin ümmetin de güç yetiremez!”

şeklindeki tavsıyesi dolayısıyla Rasûlullâh -sallâllâhü aleyhi ve sellem-, o gece Cenâb-ı Hakk’a beş defa mürâcaat ve münâcaat eyledi. Nihâyet namaz beş vakte indirildi.

Hazret-i Mûsâ, Peygamber Efendimiz -sallâllâhü aleyhi ve sellem-’e:

“–Buna da güç yetiremezler!” dediyse de Rasûlullâh -sallâllâhü aleyhi ve sellem-:

“–Bundan fazla tenkîsi Rabbimden istemeye hayâ ederim.” diyerek beş vakitte karar kıldı.

Ancak Cenâb-ı Hakk, Hazret-i Peygamber -sallâllâhü aleyhi ve sellem-’in duâsı bereketiyle merhamet eyleyip namazı beş vakte indirmenin yanında o vuslat gecesi olan mi’râcda Rasûlü’ne şu müjdeyi de lutfetti:

“Ey Rasûlüm! Benim katımda söz aslâ değişmez. Bu beş vakit namazın karşılığında sen, elli vaktin ecrini alacaksın.” (İbn-i Mâce, İkâmetü’s-salât, 194)

“Allâh Teâlâ buyurdu ki: «Senin ümmetine beş vakit namazı farz kıldım. Kendi katımda verilmiş bir söz vardır. Kim o namazları tam vaktinde

kılarsa, onu mutlaka cennete sokacağım. Kim de o namazları korumazsa, katımda ona verilmiş hiçbir söz yoktur.»” (İbn-i Mâce, İkâmetü’s-salât, 194)

Kaynak:İslam ve ihsan