Rabbimiz Teala:“…İnsanlara güzel söz söyleyin…” (el-Bakara, 83) buyurmuştur.
“Söz vardır, keskin kılıç gibidir; dostluğu keser, öldürür. Kalpte tedavisi imkânsız yaralar açar. Gönül bahçesindeki yeşillikleri, sevgi çiçeklerini hazan mevsimi gibi kurutup öldürür.

Bir söz de vardır ki, ilkbahar mevsimi gibidir. Her tarafı süsler, güzelleştirir, huzur ve saâdete vesîle olur.”
Bundan dolayı bir mü’min, konuşma üslûbunu güzel ayarlamalı, ilâhî hakîkatlerin bediî ve rûhânî güzelliklerini sergileyen bir hikmet pınarı olmalı ve dâimâ ruhlara nüfûz edecek tatlı bir lisân kullanmalıdır. Zira âyet-i kerîmede buyrulduğu üzere, gönüllere girebilmenin en kestirme yolu yumuşak ve güzel bir üslûp kullanmaktır:

“Allâh’ın rahmeti sayesinde Sen onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, onlar Sen’in etrafından dağılıp giderlerdi…” (Âl-i İmrân, 159)

TEBESSÜM ETMENİN SIRRI

«–Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir söz söylediğinde muhakkak tebessüm ederdi» diyerek cevap verdi.” (Ahmed, V, 198-199)

Unutulmamalıdır ki, bir kişinin konuşma üslûbu ve ifâde tarzı, onun şahsiyet, karakter ve ahlâk seviyesini yansıtan parlak bir ayna mesâbesindedir. Bu sebeple bir mü’min, Hazret-i Ebûbekir -radıyallâhu anh-’ın ifâdesiyle:

“Ne söylediğine, kime söylediğine ve ne zaman söylediğine dikkat etmeli” ve Şeyh Sâdî’nin şu beyânına kulak vermelidir:

“İki şey akıl hafifliğini gösterir. Söyleyecek yerde susmak ve susacak yerde söylemek!”

Cenâb-ı Hak bizleri; nâil olduğu her nîmeti ilâhî bir emânet bilerek lâyıkı vechile kullanabilen, insanlara lûtuf, merhamet ve yumuşak sözle muâmele ederek kalplerde muhabbet filizleri yeşerten sâlih kullarından eylesin!
Âmîn…

Kaynak: Osman Nûri Topbaş, Gönül Yolculuğu, Erkam Yayınları, 2013