Çocuklarımızda görmek istemediğimiz kusurlarımız varsa hemen düzeltmeliyiz. Mesela çocuk, sigara içen babasını tak liden dudakları arasına kalemi alır. Olumlu bir davranış olarak da, anne ve babasının günde beş vakit alnını yere koyarak secde etmelerini, aynısını yaparak taklit eder. Çocuğu özelliği iyi değerlendirmek ve faydalıya yön en irme ve babanın görevidir. Şöyle ki:

1)Güzel olan ne varsa bizzat yaşayarak göstermek. Namazı, orucu, zekâtı vs. bu şekilde öğretmek. 

2)Kötü kelimeleri, çirkin sözleri kesinlikle ağzımıza almamak. Hep edep ve nezaket dairesinde konuşmak. 

3)Faydalı olan her yere onları da yanımızda götürmek: Cami, ilim meclisleri ve salih insanları ziyaret gibi... 

4)Yaptığımız güzel davranışların kısa açıklamasını yapmak, nedenini belirtmek. Mesela: “Ninen ve dedenin elini öpüyorum; çünkü Allah, anne ve babamıza iyi davranmamızı istemiş”, “Şu yiyeceği komşuya götür; çünkü komşuya iyilik, dinimizin emridir”  

5)Ona din büyüklerinin hayat hikâyelerini ve menkıbelerini anlatmak. Mesela Hz. Ömer’in adaletini, Halid bin Velid’in kahramanlığını ve Hz. Ali'inin ilim ve cesaretini hatırlatmak. 

6)Zaman içerisinde çocuğun bu yeteneğini, müminlerin gerçek rehber ve önderi olan Hz. Peygamber’e yönlendirmek. Yüce Allah’ın, “Sizler için, Allah’a ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah’ı çokça ananlar için, Allah’ın Elçisi’nde mükemmel bir örnek vardır” (Kur’an, 33/21) buyurduğu zatı model olarak sunmak... Biz de dâhil herkesin hata edebileceğini, Hz. Peygam-ber’in ise şaşmaz ve şaşırtmaz tek rehber olduğunu telkin etmek. Bizim de onu örnek aldığımızı ve almamız gerektiğini vurgulamak.