(Geçen haftadan devam)

Dijitalizm, kendi otoritesinin bekası için herhangi bir kutsalla uzun süreli dost olmaz. Bütün otoriter yapılar, kültürler, inançlar vs. dijitalizmin kısa vadeli ve menfaate dayalı dostlarıdır. Onun kendi çıkar ve kutsalları vardır. Basın, irade ve düşünce özgürlüğü gibi...

Meselâ, muhataplarıyla adeta dalga geçercesine Ramazan ayı iftar programında helal ve haramlar hakkında vaaz edip programın reklam arasında ise faiz tanıtım ve teşvikleri gibi!

İnsanların psikolojilerini düşünmek bir yana, reyting için onların düşünce dünyasına yaşattığı korku, heyecan, endişe ve güvensizlik üzerinden geçinir, ayakta durmaya çalışır. 

Sabah haberleri adı altında yeni bir güne taptaze uyanmış bir insanın düşünce dünyasına aksiyonel ve adrenalin dozu yüksek haberlerle ültimatom verip onun sabahını ve devamındaki gününü, akşam haberleri ile de sanki memlekette hiç güzel hadiseler yaşanmamışçasına gecesini mahvedebilecek haberler yapması dijitalizm için ayakta ve hayatta kalma mücadelesinin en bariz ve dikkat çekici göstergesidir. 

Kendisi nicelikle vücut bulduğu gibi müntesiplerini de hem kolay idare etme hem de nicelik ve sayısal verilerle meşgul olma, övünme, üye, takipçi ve abone çoğaltmak gibi faktörlerle nitelikten uzak tutup kolayca hükmedebileceği bir modern köle insan nesli yetiştirmeyi amaçlar. Dijitalizmin gayelerinden biri de kimseyi dini inancından çıkarıp başka bir inanca mensup olmasını sağlamak değildir. Zira kişinin dini inancını bırakıp bir başka dine girmeyi amaçlaması dijitalizm için yeni bir külfet anlamına gelir. Dijitalizm, insanların kendi dinlerinde kalmalarını fakat inançlarını dijitalizmin arzu ettiği şekilde icra etmelerini ister. Amacı çok tanrılı, çok dinli, çok çeşitli fakat tek elden idare edilen insan neslidir. Son olarak; hak din İslam, müntesiplerini güçlendirip onların mânevî olgunluk ve derecelerine katkı sağlarken dijitalizm ise tebaası üzerinden gıdalanır, adeta sömürür ve harcamaktan da çekinmez. Bu çarpıklıkları düzeltmek ise yine anne babadan başlamak suretiyle, okuldaki öğretmeninden camideki imamına, yediden yetmişe herkesin bu konuda dertli olması, durumdan vazife çıkarıp üzerine düşeni yapmasına bağlıdır. 

Selam ve dua ile.

> Salih KIRMIZI

Uzm. İmam Hatip