İmza atıldığı günden beri tartışma konusu olan İstanbul Sözleşmesi tartışmaları yeniden alevlendi. Yusuf Kaplan ve birçok muhafazakar yazarlar  ilk günden itibaren tavırlarını koydular.. Bu sözleşmeyle  kadına şiddet önlenmez bilakis dinimizin men ettiği toplum tarafından kabul görmeyen sapkınlıklar güvence altına alındığı gibi yarın başka başka haklar talep edeceklerdir..

Toplumun büyük bir bölümü tarafından kabul görülmemesine rağmen İstanbul Sözleşmesi masum gösterilmeye çalışılıyor.

Pazardaki cambaz misali..

Adamın cılız, hasta yürümekten aciz bir ineği varmış.. İneği satmak için pazara gitmiş..

Beklemiş beklemiş ne soran var ne yanına yaklaşan.. Oradan biri, adama demiş ki, “bak kardeşim bu ineği sen satamazsın.. Pazar cambazları var onlardan bir tanesine 50 dirhem ver, bak nasıl satıyorlar..”

Adam bakmış inek elinde kalacak varmış bir cambazın yanına.. Benim bu ineğimi satar mısın. Cambaz “elbette ki satarım, ama 50 dirhemini alırım.” demiş.  Adam da “tamam” demiş..

İneği cambaza bırakmış.. Cambaz biraz ileri gitmiş hafif yüksek bir yere çıkmış.. “Ey ahali beni beş dakika dinler misiniz..” demiş. Ahali dönmüş cambaza.. “Şu yanımda gördüğünüz inek senede iki defa doğuruyor, günde 15 litre süt veriyor, babası özel cins dana, anası şöyle boylu poslu danası olduğunda iki inek parası ediyor..” diye bağırmış. Cambaz saymaya devam ederken ineğin sahibi adamın yanına yaklaşır..

“Cambaz kardeşim bu benim inekse ben satmaktan vazgeçtim” der.. Adam bile kendi ineğinin durumunu bilmesine rağmen cambazın saydıklarına inanmış.. İstanbul Sözleşmesinin içerisinde ailenin temeline dinamit koyan maddeler var..

Toplumu ayakta tutan ailedir..

Devleti de ayakta tutan toplumlardır..

Aile bozulunca toplum da bozulur..

Kadına şiddet önlenecekse, İstanbul Sözleşmesi olmadan da önlenir.. Kadına şiddeti önleyecek bir yasa çıkaramayacak kadar aciz değiliz..