Öncelikle çocuklar, yaşadıkları değersizlik duygusuyla, kendi özel çevrelerini oluşturmaya çalışırlar. Ebeveynleriyle ilişkilerini koparabilirler. Bu durum onların akraba ilişkilerini ve kuracak oldukları yeni yuvayı da olumsuz etkileyecektir.

 Eşler ilk fırsatta birbirinden ayrılmaya çalışırlar. Böyle huzursuz bir ailenin parçalanmadan devam etmesi pek mümkün değildir. boşanmayla sonuçlanan ilişkiler, bireylerin sonraki hayatlarını da etkileyecektir.

 Sağlıksız ilişkilerin hâkim olduğu ailelerde, evliliği sürdürmek de boşanma da çözüm olmayacaktır. En sağlıklı çözüm, ilişkilerin sağlıklı hale getirilmesidir.

Unutmayın! Sağlıksız ortamlarda sağlıklı çocuklar yetiştiremezsiniz.

Aile üyeleri doğrudan iletişime kapalıdırlar. Kesin ve açık olmayan dolaylı bir ilişki içindedirler. Ortak konularda müzakere etmek yerine, kırıcı tartışmalardan sonra bireysel kararlar alırlar.

 Bireyler, kendi çıkarlarını ailesinin önünde tutarlar. Benmerkezli bu yaklaşım, kişide önce yalnızlık ve buna bağlı olarak umutsuzluk duygusuna neden olur.

 Aile içi roller kişilere zorla yüklenmiştir. Aile üyeleri rollerinden memnun değillerdir. Bu rollerin değişmesi de pek mümkün değildir.

 Aile içerisinde, günü kurtarmaya ve çıkara dayalı yapmacık ilişkiler hâkimdir. Bu nedenle aile üyeleri birbirlerinin gerçek yüzünü görmekte zorlanırlar.

 Aile üyeleri örtülü ya da açıktan sürekli bir çatışma halindedirler. Böyle bir aile ortamı, normal ve sağlıklı bireylerin bile psikolojisini bozarak onları kırıcı, saldırgan ve tedaviye muhtaç hale getirebilir.

(BİRüya)