“Madde-ruh, inanç-akıl, medeniyet-kültür, fert-cemiyet” gibi temel hayati dengeleri sarsıcı ve “düşünce-uyanış” fırsatı bırakmayıcı bir gaflet yoğunluğunun baskısı altına alınan, bu sebeple de “zamanı yönetmek” mecalinden ve şuurundan mahrum edilmiş olan bir insan, hür sayılabilir mi? O insan ve o insanlardan meydana gelmiş bir cemiyet mutlu olabilir mi? Gücümüz yetmeyebilir. Vaktimiz varsa gücümüzü artırabiliriz. Bilgimiz yetmeyebilir. Vaktimiz varsa gücümüzü artırabiliriz. Bilgimiz yetmeyebilir. Vaktimiz varsa çalışır, bilgimizi ilerletebiliriz. İmkanlarımız elverişsiz olabilir. Vaktimiz varsa dayanışırız, yardımlaşırız, imkanlarınızı daha etkili duruma yükseltiriz. Peki ama vaktimiz yoksa ne yaparız? Doğru’ya, İyi’ye, Faydalı’ya, Güzel’e ulaşmak için yapılacak fazilet mücadelesinin bugün düğümlendiği nokta, zamanın değerlendirilmesidir. Bu düğüm çözülmeden diğer meselelere sıra gelmez.