Bir kişinin Müslüman kabul edilebilmesi için birtakım temel şartlar vardır. Bu şartları şöyle sıralayabiliriz: Müslüman, bidata (dine sonradan sokulan haram fikir ve işlere) inanmaz. Büyük günahta ısrar etmez. Haram mal yemez. Selef-i Salihîne (önceki salih insanlara) dil uzatmaz. Eli ve diliyle Müslümanların malına ve namusuna bir zarar vermez. Bütün Müslümanlara karşı samimi ve merhametlidir. Onları sevindiren şeye sevinir; onları üzen şeye üzülür. Özellikle, Müslümanların başındaki imama karşı bu konuda çok hassas davranır. Bütün Müslümanlara dua eder. Bütün işlerinde sırf Allâhü Te’âlâ’nın rızasını arar.

Allâh Resûlü şöyle buyurmuştur: “Nefsim kudretinde olan Allah’a yemin olsun ki kulun, kalbi ve dili selâmette olmadıkça mümin olamaz.”  Başka bir hadîs-i şerîfte Resûlullâh şöyle buyurdu: “Bilin ki, kanlarınız, mallarınız ve ırzlarınız birbirinize kesinlikle haramdır, tıpkı bu yerde, bu ayda şu gününüzün haram olması gibi. Rabbinize kavuştuğunuz zaman sizi yaptıklarınızdan hesaba çekecek. Sakın benden sonra birbirinizin boyunlarını vuran kâfirler olmayın. Bu söylediklerimi duyanlar, duymayanlara ulaştırsınlar. Bazen söz kendisine ulaştırılan kimse, ulaştırılan sözü bizzat dinleyenden daha iyi beller.” Resûlullâh sonra: “Tebliğ ettim mi?” diye üç defa tekrarladı. “Evet” cevabımız üzerine: “Ya Rabbi şahid ol!” buyurdu. Devamında; “Üç şey vardır ki, bir müminin kalbi onlara karşı ebediyen ihanet etmez; ameli sırf Allah için yapmak, idareyi elinde tutana karşı hayırhah olmak, Müslümanların cemaatine katılmak, çünkü onların duaları cemaate dahil olanların hepsini içine alır.”