Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri'nin dört şeyi sakladığını söyleyen Said Özdemir ağabey, “Ben burada şu dersi çıkardım. Üstadımız dört şeyi saklamış, ‘Elini, yüzünü, sesini, kabrini.’ Tâ ki insanlar şahsına değil, Risale-i Nur’a teveccüh etsinler" dedi. Said Özdemir, Ömer Özcan'ın "Ağabeyler Anlatıyor" kitabında yer alan 4 şeyi şöyle izah etmişti:

-Elini öptürmezdi. Ben bazen zorla öperdim, “kardeşim bu et ve kemik, şimdi bana tokat atmış gibi oldun” derdi, elime vururdu.

-Yüzüne baktırmazdı. Yüzüne muhabbetle baktığımızda, “kardeşim gözünü indir yüzüme bakma, bana nazar değiyor, isabet-i ayn oluyor” derdi.

-(Ses kaydının alınmasına izin vermedi) Sesi son zamanlarında kısıldı. Öyle ki, Zübeyr ağabey, Üstad’ın dudak kıpırdatmasından meramını anlıyor, bize anlatıyordu. Eğer şimdi sesleri olsaydı, Risale okumaz sesini dinleyelim diye toplanırdık. 

-Kabrini de sakladı. Mektup geldi bize; “Cenab-ı hak benim kabrimi bir kaç talebemden başkasına bildirmesin.” Kabri Urfa’da iken, her gelen bir avuç toprak alıp gidiyordu. Hâlbuki Üstad “Risaleleri okumak 10 kere benimle görüşmekten daha istifadelidir” diyordu. Üstad Hazretleri ile son görüşmem 20 Mart 1960’da oldu, sonra biz hapse girdik, 23 Martta Üstad Urfa’da vefat etti, biz hapiste gazetelerden öğrendik. Cenazesinde bulunamadık.”

Kaynak: Risale Haber