Koronavirüsü atlatarak görevlerine dönen Mersin Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi hemşireleri Eda Türkay ve Abdullah Ciğerlioğlu, hastalıkla mücadelede yaşadıkları zorlu süreci anlattı. Hemşireler, "Tat ve koku almak büyük nimetmiş." diyerek şükretti.

'Semptomlar giderek şiddetlendi'

İlk günlerde normal seyreden belirtilerle başlayan rahatsızlığının giderek şiddetlendiğini ifade eden Eda Türkay, "Hayatım boyunca asla unutmayacağım bir dönem geçirdim. Normal grip gibi başladı. Zamanla vücudumdaki etkisi arttı." dedi. Türkay, testinin pozitif çıkmasının ardından hastanede tedavi altına alındığını belirterek, "9 gün boyunca inanılmaz ağrılarım vardı. Tat ve koku duyumu üçüncü gün kaybettim, nefes darlığım başladı. Hiç derin nefes alamıyor, yarım nefeste tıkanıyordum. Öksürük krizim başlıyordu. Şu an hala çok çabuk yoruluyorum, nefes nefese kalıyorum. Temmuzda pozitif olmuştum, kasımdayız ve hala etkisini yaşıyorum." ifadelerini kullandı.

'Büyük çöküntü yaşadım'

Hastalık döneminde çocuklarından ayrı kalma korkusunun kendisini çok üzdüğünü dile getiren Abdullah Ciğerlioğlu ise "Çocuklarıma sarılamadım, onları öpüp koklayamadım. Küçük oldukları için hep ilgi bekliyorlardı. Yaşadıklarım beni üzüyordu. Çocuklarıma açık açık 'yaklaşma' diyemiyordum, yaklaşmalarını da istiyordum. Bu benim için bir çöküntüydü." diye konuştu.

'Tat ve koku almak büyük nimetmiş'

Eşinin de test sonucunun pozitif çıkmasıyla evde geçirdikleri zorlu karantina sürecini anlatan Ciğerlioğlu, şunları kaydetti:

"Büyük oğlum 'Baba kardeşim altına yaptı, kokuyu almıyor musunuz?' diyordu. Oğlum söyleyince fark ediyorduk. Tat ve koku alma duyumuzu kaybetmiştik. Evde eşimle koku planlaması yapıyorduk. 'Acaba koku alabilecek miyiz?' diye evdeki parfümleri sıkıyorduk. Eşim koku alabilmek için deterjan kokluyordu. Bir şeyin kokusunu ve tadını ayırt etmek çok büyük nimetmiş. Hastalığın 7. gününde tat, 10. gününde de yeniden koku alma duyumuz geldi."