Bağışıklık sisteminin verdiği tepkinin özü sadece antikorlar değil. Vücut, yeni patojenlere ya da patojenlerin bulaştığı hücrelere yapışıp, yok etmeye çalışmadan çok önce, sitokinleri üretiyor. Bunlar, daha az hedefe yönelik ama daha hızlı tepkiler. İlki, neredeyse hemen devreye giriyor. Bir virüs, hücreyi işgal ettiğinde, genetik yapısını hücreye enjekte ediyor. Koronavirüste de bu, hücre çoğalması sürecini kendi amaçları için kullanabilmek adına hücreye enjekte ettiği RNA adı verilen molekül. Bu aşamada bile hücreler mücadele ortaya koyabiliyor.

RNA'yı olmaması gereken bir yerde gören hücreler, bağışıklık sistemini işgalcilere karşı uyaran sitokinleri gönderiyor. Bu moleküller aslında haberci. Kendi sitokinlerini salgılayan bağışıklık hücrelerini devreye sokuyorlar.

Sitokinler birçok hücre tipi tarafından salgılanan, hücreler arasında moleküler haberciler görevi küçük proteinlerdir. Bu proteinler vücudun hastalık ve enfeksiyona tepkisini düzenlemek ve serbest bırakıldığında bağışıklık sistemini işini yapması için sinyal verirler. Anormal hücrelerin ölmesine ve normal hücrelerin daha uzun yaşamasına yardımcı olabilecek sinyaller göndererek anti-kanser aktivitesini artırmaya da yardımcı olurlar.